Menu

Επόμενη εκδήλωση


????????? ??? ????????????
on 19-12-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
3 days 19 hours 52 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Δεκέμβριος 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
    
18192021222324
25262728293031

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Καμία Κυριακή για τα Αφεντικά PDF Εκτύπωση E-mail

Καμία Κυριακή για τα Αφεντικά

Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες μιας σειράς αντεργατικών νομοθετημάτων που αποδομούν εν μια νυκτί κεκτημένα αιώνων. Κατακτήσεις οι οποίες, εκτός του ότι είναι βαμμένες με το αίμα αγωνιστών, έχουν άμεσο αντίκτυπο στην εργατική μας καθημερινότητα και τις εργασιακές μας σχέσεις. Το παράδοξο, περισσότερο για τα τμήματα της κοινωνίας που αποδέχονται τον κοινοβουλευτισμό, είναι πως οι αντεργατικές αυτές διατάξεις ψηφιστήκαν και από μια αριστερή κυβέρνηση. Αντίθετα, το σκηνικό που διαγράφεται σήμερα για μας αποτελεί μια ακόμη απόδειξη του αυτονόητου, πως τίποτα δεν κατακτιέται με ανάθεση και έτοιμες λύσεις.

 

Πράγματι, ο συριζα και οι ανελ, με το τρίτο και, μάλλον όχι τελευταίο, μνημόνιο, οδηγούν απροκάλυπτα την τάξη μας, αυτή της μισθωτής σκλαβιάς σε μια, άνευ προηγουμένου, καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Η κυριακάτικη αργία, καθιερωμένη στην Ελλάδα από το 1909,είναι ένα από αυτά. Η κυβέρνηση, μετά τις επιταγές των δανειστών-τοκογλύφων και της εγχώριας καπιταλιστικής τάξης, υιοθετώντας την κατάπτυστη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ και τα συνεπακόλουθα της, αποφάσισε να παραμένουν ανοικτά τα καταστήματα ΚΑΙ τις Κυριακές, αδιαφορώντας για τους εργαζομένους και για τις συνθήκες διαβίωσης τους. Στην απόφαση της αυτή βρήκε αρκετούς συμμάχους μεταξύ των λακέδων διαφόρων φορέων που μιλούν στο όνομα της εργατικής τάξης, αλλά δεν έχουν καμιά σχέση μαζί της (επιμελητήρια, εργατικά κέντρα, κομματικούς εργατοπατέρες).

 

Η δική μας απάντηση είναι μια. Διαρκής αγώνας με απεργίες, οργάνωση των εργατών σε συλλογικούς ακηδεμόνευτους φορείς-συνδικάτα και διαπόμπευση όλων εκείνων που εθελόδουλα συναινούν στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

Οργάνωση και Αγώνας

Ενάντια στην Μισθωτή Σκλαβιά

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 10 Ιανουάριος 2017 01:19
 
Για την εκκένωση των καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη PDF Εκτύπωση E-mail

Για την εκκένωση των καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη

 

 

Τα ξημερώματα της 27ης Ιουλίου τα ΜΑΤ της αριστερής κυβέρνησης εισέβαλαν και εκκένωσαν τρεις καταλήψεις στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες αποτελούσαν κινηματικές δομές φιλοξενίας μεταναστών.Από τις επιχειρήσεις προέκυψαν δεκάδες προσαγωγές και συλλήψεις, κάποιες από τις οποίες ήδη εξελίχθηκαν σε καταδίκες. Η κατάληψη του Ορφανοτροφείου στην Άνω Τούμπα γκρεμίστηκε από τις μπουλντόζες της εκκλησίας, ώστε να αποτραπεί η ανακατάληψή του και να αξιοποιηθεί, όπως μόνο η εκκλησία ξέρει να αξιοποιεί την -κλεμμένη από την κοινωνία- ιδιοκτησία της. Ο θλιβερός θίασος της επιχείρησης συμπληρώθηκε από τη στήριξη της “προοδευτικής” δημοτικής αρχής και ιδιωτών-ιδιοκτητών.

 

Τίποτα από τα παραπάνω δεν μας ξαφνιάζει. Η αριστερή κυβέρνηση έχει αποδείξει με κάθε δυνατό τρόπο ότι δε διαφέρει σε τίποτα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση και ότι το αριστερό της πρόσιμο της είναι χρήσιμο μόνο στο βαθμό που περιορίζει τις κοινωνικές αντιστάσεις. Ιδιαίτερα η ανθρωπιστική της ευαισθησία στο προσφυγικό αρχίζει και τελειώνει στην μονοπώληση της αλληλεγγύης από τη μπίζνα των ΜΚΟ και κατά τα άλλα στο στοίβαγμα των ανθρώπων αυτών σε χώρους ακατάλληλους για αξιοπρεπή διαμονή και στενά ελεγχόμενους. Η αλληλεγγύη από το κίνημα τρομάζει την κυβέρνηση μια και ξεπερνά την ακίνδυνη φιλανθρωπία και μπορεί να οδηγήσει σε πολιτική ριζοσπαστικοποίηση των μεταναστών και σε δημιουργία σχέσεων αλληλεπίδρασης με τους ντόπιους.

 

Οι καταλήψεις κτιρίων, ως κοινωνική επαναοικιοποίηση της ατομικής ιδιοκτησίας, είναι για μας πολύτιμες και αδιαπραγμάτευτα υπερασπίσιμες δομές του κινήματος. Η αριστερά της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας το γνωρίζει αυτό και, όπως κάθε εξουσία, τις πολεμά με τα μέσα που έχει.

 

Από τη μεριά μας είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τις καταλήψεις και να τις μετατρέπουμε με κάθε ευκαιρία σε εστίες ταξικής συνείδησης και αντίστασης.

 

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

 
Απεργία ενάντια στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο PDF Εκτύπωση E-mail

Για το νέο ασφαλιστικό

(ή γιατί ποτέ οι ήττες μας δεν θα τους είναι αρκετές,

όσο συνεχίζουμε να υποχωρούμε)

Ναι, έχουν ειπωθεί πολλά για το νέο ασφαλιστικό, τόσο πολλά που έχουμε μπερδευτεί και δεν καταλαβαίνουμε τι προβλέπει, ποιους πλήττει ή αν υπάρχουν κιόλας κάποιοι που βγαίνουν κερδισμένοι. Ακόμα και αυτό το ακούσαμε. Ακούσαμε κιόλας πως είναι δίκαιο, πως κόβει τις υψηλές συντάξεις των ρετιρέ των συνταξιούχων. Μπορούμε εμείς, απλοί εργαζόμενοι, να καταλάβουμε τελικά τι σημαίνει για μας αυτός ο νόμος;

Ας δοκιμάσουμε. Απλά μαθηματικά. Μέχρι τώρα η σύνταξη ήταν μία. Αν παίρναμε δύο, θα ήταν επειδή είχαμε εισφορές σε δυο ταμεία.

Τώρα ένα κι ένα κάνουν δυο. Δύο συντάξεις. Μία από το κράτος, εγγυημένη. 384 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση, αν βέβαια όλα πάνε καλά με τον προϋπολογισμό, το ΑΕΠ, τα ποσοστά ανεργίας. Είναι εγγυημένο ότι θα την παίρνουμε, αλλά όχι πόσα θα παίρνουμε. Μπορεί όσα στη Βουλγαρία, μπορεί όσα στην Σλοβακία, μπορεί όσα στην Κίνα. Αλλά θα τα παίρνουμε.

Και μια ανταποδοτική. Όλα κι όλα. Όσες εισφορές καταβάλαμε, τόσα θα παίρνουμε. Βέβαια, αυτήν δεν την εγγυάται κανείς. Δεν την εγγυάται το κράτος. Εξαρτάται από τη βιωσιμότητα των ταμείων. Ή μάλλον του ενός ταμείου, αυτού που θα δημιουργηθεί και στο οποίο θα υπαγόμαστε όλοι/-ες. Του ΕΦΚΑ. Ένα ταμείο θνησιγενές από την αρχή. Στο οποίο θα υπαχθούν και οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι αγρότες, χωρίς να δοθούν από το κράτος εισφορές που έχουν καταβληθεί. Και θα περιλαμβάνει φυσικά τα υπόλοιπα ταμεία, ρημαγμένα από τη μαύρη εργασία, την ανεργία, την αδυναμία καταβολής εισφορών και τον τζόγο του κράτους στα αποθεματικά τους (με δομημένα ομόλογα, κουρέματα και άλλα τέτοια χαριτωμένα). Αλλά την ανταποδοτική σύνταξη θα την παίρνουμε, όσο το επιτρέπει η βιωσιμότητα αυτού του ταμείου.

Βέβαια οι δυο συντάξεις μπορούν εύκολα να γίνουν τρεις. Από μας εξαρτάται. Αν πληρώσουμε τα μαλλιοκέφαλά μας σε μια ιδιωτική ασφαλιστική εταιρία. Αλλά τότε θα έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Εκτός βέβαια αν αυτή βαρέσει κανόνι. Συμβαίνουν αυτά στην ελεύθερη οικονομία. Άλλωστε η ασφάλισή μας είναι κι αυτή ένα εμπόρευμα, συχνά πολύ κερδοφόρο. Για δικαιώματα να μιλάμε τώρα;

Και φυσικά όλοι και όλες στη σύνταξη στα 67. Ή με 40 χρόνια ασφάλιση. Αυτό θα πει ισότητα...

Εμείς αυτά καταλάβαμε.

Και ξέρουμε ότι η σύνταξη και η σιγουριά για το μέλλον δεν μας χαρίστηκε. Κερδήθηκε με αίμα από εργαζόμενους σαν εμάς. Τότε που ακόμα παλεύαμε για τη ζωή μας και κερδίζαμε.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να τους χαρίσουμε τίποτα άλλο. Χρειάζεται να θυμηθούμε ποιοί είναι οι αγώνες που κερδίζουν. Οι αγώνες που οι εργαζόμενοι δίνουν ενωμένοι, χωρίς διαχωρισμούς ανάμεσα σε νέους και παλιούς, δημόσιους και ιδιωτικούς, ντόπιους και ξένους. Οι αγώνες που δίνουμε οργανωμένοι από τη βάση, χωρίς ξεπουλημένες ηγεσίες και γραφειοκρατία. Οι αγώνες που δίνουμε πιστεύοντας ότι θα νικήσουμε, γιατί είναι αγώνες για το δίκαιο.

Δεν θα δουλεύουμε μέχρι να πεθάνουμε. Κοινωνική ασφάλιση δωρεάν και για όλους, αξιοπρεπείς μισθοί και επιδόματα ανεργίας, αξιοπρεπείς συντάξεις, ποιοτική περίθαλψη.

Μας τα χρωστάνε. Εμείς οι εργαζόμενοι παράγουμε όλο τον πλούτο.

Δεν μας παίρνει να χάσουμε ξανά.

Απεργία 6-7 Μαϊου

πορεία Παρασκευή 6 Μαϊου στην Καμάρα

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

 
Εργατικό Ταμείο Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας PDF Εκτύπωση E-mail

Εργατικό Ταμείο Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας

Εργατικές ομάδες, σωματεία βάσης και επιτροπές εργαζομένων στην Θεσσαλονίκη παίρνουμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε ένα ταμείο στήριξης εργατικών αγώνων και αγωνιστών, καθώς και ένα συντονισμό δράσης. Κοινός τόπος αυτών που συμμετέχουμε είναι η αντί-ιεραρχική λειτουργία και οι ταξικές θέσεις και συνειδήσεις.

Λόγω της φανερής έλλειψης συνδικαλιστικών δομών στους χώρους δουλειάς, της ξεπουλημένης γραφειοκρατικής ηγεσίας της ΓΣΕΕ και του συνδικαλισμού που ταυτίζεται με τις μικροπολιτικές κομμάτων τύπου ΠΑΜΕ, υπάρχει ένα μεγάλο κενό στις διεκδικήσεις των εργαζομένων απέναντι στα αφεντικά. Αυτό το κενό θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε μέσω του συντονισμού που θέλουμε να φτιάξουμε, με σκοπό να προσεγγίσουμε εργαζόμενους και να συσπειρωθούμε μαζί τους γύρω από τον συνδικαλισμό βάσης. Μέσω του ταμείου θα δοθεί έμφαση στην οικονομική στήριξη σε αγώνες που προκύπτουν, ενώ μέσω του συντονισμού θα φτιαχτεί ένα δίκτυο με ταξικά αντανακλαστικά που θα δημιουργεί και θα προωθεί εργατικούς αγώνες. Στους αγώνες αυτούς προτάσσουμε την συναδελφική αλληλεγγύη, την οργάνωση από τα κάτω μέσω της γενικής συνέλευσης και την άμεση δράση απέναντι σε οποιαδήποτε εργοδοτική αυθαιρεσία.

Με τη σύσταση ενός ταμείου, του Εργατικού Ταμείου Αλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας, ως δομής αλληλεγγύης, θεωρούμε ότι ικανοποιείται μια πάγια ανάγκη για την δημιουργία μορφών υλικής συμπαράστασης των εργατικών αγώνων. Θεωρούμε ότι το ταμείο αλληλεγγύης με την έμπρακτη υποστήριξη των εργαζόμενων που αγωνίζονται ή πλήττονται από την εργασιακή βαρβαρότητα του καπιταλισμού, μπορεί να αποτελέσει μια ωθητήρια δύναμη για το ξεκίνημα και τη συνέχιση νέων εργατικών διεκδικήσεων. Επιπλέον, το ταμείο και ο συνακόλουθος συντονισμός των ομάδων που το συγκροτούν, η Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης μπορούν να λειτουργήσουν ως μια αρχική βάση συσπείρωσης δυνάμεων που μοιράζονται κοινά πολιτικά προτάγματα. Απώτερος στόχος είναι ο συνδικαλισμός βάσης να αποκτήσει τη δική του ισχυροποιημένη φωνή πάνω στα εργατικά ζητήματα, έτσι ώστε να την αντιπαραβάλει πιο κεντρικά και αποτελεσματικά στο λόγο των κέντρων εξουσίας.

Στο λειτουργικό κομμάτι, αναφορικά με το ποιές ανάγκες και ποιά πρόσωπα στηρίζει οικονομικά το Ταμείο, αυτό που προτάσσουμε είναι η ενίσχυση εργαζόμενων που απολύθηκαν, σε άνεργους, σε ασθενείς ή σε περιπτώσεις ατυχημάτων. Το Ταμείο αφενός καλύπτει όσους/ες συμμετέχουν ήδη στη δομή ή στις ομάδες που τη συναποτελούν. Αφετέρου - χωρίς να γίνεται διάκριση - απευθύνεται και σε εργαζόμενους που δεν είχαν κάποια κινηματική συμμετοχή, με προϋπόθεση την απόφαση των συγκεκριμένων ατόμων να τρέξουν με κινηματικούς όρους έναν εργατικό αγώνα και να στηρίξουν τη δομή του ταμείου. Επειδή, ωστόσο, είναι αδύνατον να προκαταβάλουμε a priori κάθε αίτημα, η συνέλευση του ταμείου θα μπορεί να συζητάει και να εγκρίνει και ξεχωριστά κάθε ιδιαίτερη περίπτωση που θα προκύψει.

Η χρηματοδότηση του ταμείου θα εξασφαλίζεται από εκδηλώσεις ή άλλες πρωτοβουλίες που θα διοργανώνει το ταμείο με σκοπό την οικονομική του ενίσχυση, καθώς επίσης από την ελεύθερη συνδρομή των ομάδων που το απαρτίζουν, σύμφωνα πάντα με τις δυνατότητες τους. Αντιλαμβανόμαστε ακόμη, ότι για να αποδώσει στην πράξη το εγχείρημα, είναι κρίσιμη προϋπόθεση να διαθέτει την οικονομική δυνατότητα που θα το καθιστά ικανό να στηρίζει τις ανάγκες των εργαζομένων. Επομένως, το ταμείο εκτός από τους πόρους που θα εξασφαλίζει το ίδιο, είναι ανοιχτό και προσκαλεί όσες συλλογικότητες ή άτομα επιθυμούν να συνεισφέρουν με το χρηματικό ποσό που επιθυμούν για την ενίσχυση του.

Στη συνέλευση του Ταμείου και του συντονισμού, συμμετέχουν τα μέλη από τις ομάδες και τα σωματεία που το απαρτίζουν και θα πραγματοποιείται μία φορά το μήνα.

Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης

Σωματείο Βάσης μουσικών & Εργαζομένων στο Χώρο του Ακροάματος

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Κεντρικής Μακεδονίας

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης


Email επικοινωνίας: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.


Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 29 Απρίλιος 2016 08:09
 
Απόλυση εργαζόμενης στο Πλαίσιο Λάρισας PDF Εκτύπωση E-mail

Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;

για την απόλυση της συναδέλφου Σοφίας Πάτα

από την εταιρεία "Πλαίσιο" (κατάστημα Λάρισας)

Μετά από 8 χρόνια δουλειάς και παρ' ότι είχε καλύψει τα στάνταρ που η εταιρεία θέτει για να θεωρηθεί κάποιος καλός υπάλληλος (2 φορές στην Dream Team μέσα στο 2015), ανακοινώθηκε στη συνάδελφο απόλυση. Μητέρα ενός 3χρονου παιδιού σε μονογονεϊκή οικογένεια αντιμετωπίζει πλέον την αγριότητα της ανεργίας. Απολύθηκε για να εξυπηρετήσει την πολιτική ευέλικτου δυναμικού που εφαρμόζει η συγκεκριμένη εταιρεία. Το "Πλαίσιο" τα τελευταία 10 χρόνια, κάθε μήνα ζητά υπαλλήλους. Την απέλυσε ο επιθεωρητής καταστημάτων, με την αιτιολογία ότι η συνάδελφος δεν χαμογελούσε πολύ. Πρόκειται για ένα ακόμη κρούσμα διευθυντικής (και εργοδοτικής) αυθαιρεσίας.

Στα 22 καταστήματα "Πλαίσιο" εργάζονται 1200 άτομα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται και οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι που αντικαθιστούν σταδιακά τους εργαζόμενους των αποθηκών. Τα τελευταία 5 χρόνια, έχουν γίνει 400 απολύσεις, ενώ άλλοι τόσοι εργαζόμενοι έχουν παραιτηθεί. Η εναλλαγή του προσωπικού είναι πάρα πολύ μεγάλη. Η εργοδοσία με αυτό τον τρόπο πετυχαίνει, από τη μια την πειθάρχηση των εργαζομένων (ο καθένας πρέπει να νοιώθει ανασφαλής και αναλώσιμος) και από την άλλη ρίχνει το εργατικό κόστος (οι νεοπροσλαμβανόμενοι νεαρής ηλικίας υπάλληλοι στοιχίζουν λιγότερο). Στο "Πλαίσιο" είναι εξόφθαλμη η πραγματικότητα της απουσίας υπαλλήλων κάποιας ηλικίας. Στα καταστήματα πάντα συναντά κανείς νεαρούς συναδέλφους και συναδέλφισσες.

Η Σοφία αρνήθηκε να δεχτεί την άδικη απόλυση. Προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας και μαζί με το επιχειρησιακό σωματείο των εργαζομένων στο "Πλαίσιο" διεκδικεί την επαναπρόσληψή της.

Στηρίζουμε τον αγώνα της απολυμένης συναδέλφου και του επιχειρησιακού σωματείου. Η δικαίωσή της θα είναι νίκη για όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα για τους συναδέλφους που εργάζονται με επισφαλείς όρους και με την τρομοκρατία των αφεντικών πάνω από το κεφάλι τους.

ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΚΑΙ ΣΕ ΔΙΩΧΝΩ, ΛΕΝΕ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ... ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΑΘΕ ΑΠΟΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΑΧΗ!


Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 10 Απρίλιος 2016 13:48
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 4 από 22