Menu

Επόμενη εκδήλωση


????????? ??? ????????????
on 24-10-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
2 days 3 hours 2 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Οκώβριο 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
      
2829
3031     

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Απεργία 3 Δεκέμβρη PDF Εκτύπωση E-mail

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΨΑΧΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ 3 ΚΑΙ 60 ΝΑ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΧΑΡΤΙΑ

Η κατάσταση γίνεται κάθε μέρα και χειρότερη. Είναι πια το κύριο θέμα των συζητήσεων μας. Οι ζωές μας υποβιβάζονται συνεχώς. Οι περισσότεροι είμαστε άνεργοι και όσοι εργαζόμαστε μένουμε απλήρωτοι, ανασφάλιστοι, με μισθούς πείνας. Νόμος του κράτους οι μισθοί στα 580 μεικτά. Και υπό τον φόβο της απόλυσης, υπερωρίες απλήρωτες, μαύρη εργασία και συμπεριφορές από τα αφεντικά που μόνο σε εργαζόμενους δεν αρμόζουν, μια και ''περιμένουν τόσοι άνεργοι εκεί έξω''.

Νοσοκομεία και δημόσια υγεία διαλύονται με βασικές ελλείψεις τόσο σε προσωπικό όσο και σε υλικά. Και μεγάλο μέρος του πληθυσμού ξεκρέμαστο χωρίς κοινωνική ασφάλιση. Όλα μέσα σε ένα σχέδιο χαρίσματος της υγείας σε ιδιωτικές εταιρείες.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;

Γιατί εξυπηρετεί τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα. Γιατί από αυτήν κερδίζουν με τη συνεχή μείωση των μισθών μας και τους αντεργατικούς νόμους που το κράτος περνάει για να τους διευκολύνει.

ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΕ ΝΑ ΡΘΕΙ

Και μέχρι πέρυσι κάποιοι τρέφανε μια ελπίδα στο όνομα μιας λεγόμενης αριστερής παράταξης. Αλλά και αυτή έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο με την πλήρη συνεργασία της με τα μικρά και μεγάλα αφεντικά. Και ως εργατική τάξη πάλι πεταχτήκαμε στο περιθώριο.

ΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ

Και έτσι μια γενική απογοήτευση, προσωρινή βέβαια, έχει κυριεύσει την κοινωνία και την εργατική τάξη.

ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΟΧΗ ΓΙΑ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΕΙΣ;

Μήπως μας πρόσφεραν τίποτα αυτοί οι χαραμοφάηδες που πλούτιζαν και συσσώρευαν κεφάλαια από τον πλούτο που παράγει η δικιά μας εργασία, με τον δικό μας κόπο και χρόνο, με την εκμετάλλευση της υπεραξίας; Αλλά και τον καιρό που μπορούσαμε να ζούμε με κάποια αξιοπρέπεια, δεν ήταν προσφορά των αφεντικών αλλά αποτέλεσμα των μεγάλων εργατικών αγώνων που είχαν προηγηθεί. Και οι αγώνες φέρνουν αποτελέσματα όταν είναι:

ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ

Εκτός όμως από την εκμετάλλευση από τα πάνω, μας έχουν πουλήσει και από τα μέσα. Τα συνδικάτα είναι γραφειοκρατικά. Μόνο για την θεσούλα του προεδρείου ενδιαφέρονται. Υπηρετούν και οι ίδιοι τα αφεντικά. Υπογράφουν τους νέους αντεργατικούς νόμους που καταστρέφουν τις ζωές μας, μας κάλεσαν και αυτοί όπως και τα αφεντικά να ψηφίσουμε ''ναι" στο δημοψήφισμα.

ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ

Ενάντια σε αυτούς τους αλήτες. Ενάντια σε κράτος - αφεντικά -ξεπουλημένους γραφειοκράτες μετέχουμε στους εργατικούς αγώνες χωρίς καμιά αυταπάτη ανάθεσης σε κυβερνήσεις - κόμματα -εργατοπατέρες. Οργανώνουμε στο χώρο της δουλειάς μας ακηδεμόνευτα σωματεία βάσης. Διεκδικούμε σαν εργατική τάξη τα δίκαια μας, παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

Το σωματείο της ΒΙΟΜΕ, οι εργαζόμενοι ΕΛΒΟ και της ΕΡΤ3, δείχνουν τον πραγματικό δρόμο και τις πραγματικές μας δυνάμεις. Οι αγώνες συνεχίζονται χωρίς άλλους νταβατζήδες.

 
Απεργία στα Carrefour Μαρινόπουλος PDF Εκτύπωση E-mail

CARREFOUR ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

100% ΞΕΖΟΥΜΙΣΜΑ

200 ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

Η αλυσίδα Σούπερ Μάρκετ Carrefour Μαρινόπουλος περηφανεύεται για την 100% ελληνικότητα της, τα ελληνικά προϊόντα και την ελληνική εκμετάλλευση που έχουν υιοθετήσει σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τα τελευταία χρόνια οι επιχειρήσεις αυτής της χώρας βασιζόμενες πάνω στους αντεργατικούς νόμους που έχουν εφαρμόσει οι δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις των μνημονίων. Ο Μαρινόπουλος χρησιμοποιώντας αυτούς τους νόμους έχει προχωρήσει σε μειώσεις μισθών, περικοπές επιδομάτων και δώρων εορτών, επιβολή ατομικών συμβάσεων και μετά από όλα αυτά ετοιμάζει και νέες μειώσεις μισθών.

Και μετά το ξεζούμισμα ακολουθούν οι απολύσεις.

Τα αφεντικά της εταιρίας αποφάσισαν να κλείσουν 20 μαγαζιά σε όλη τη χώρα και μέσω της εθελούσιας εξόδου να διώξουν 200 εργαζόμενους από τους οποίους είχαν πλουτίσει μέχρι τώρα. Συνήθως τα αφεντικά αυτής της χώρας επικαλούνται την δύσκολη οικονομική κατάσταση, σε αυτή τη περίπτωση ο λόγος δεν είναι άλλος από την μεγαλύτερη αύξηση των κερδών που θέλουν να πετύχουν ενώ είναι ήδη η 1η εταιρία στο είδος της και έχοντας δισεκατομμύρια έσοδα κάθε χρόνο.

Ως εργαζόμενοι ξέρουμε πως εμείς παράγουμε τα πλούτη που καρπώνονται τα αφεντικά και έχουμε όλη τη δύναμη για να το αλλάξουμε αυτό. Ως εργαζόμενοι έχουμε μάθει να μην εμπιστευόμαστε κανέναν εργατοπατέρα και κανένα κόμμα και με αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε εκμετάλλευση.

ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΕΣ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΑ

CARREFOUR ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΡΙΤΗ 1 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

 
Απεργία 12 Νοέμβρη PDF Εκτύπωση E-mail

ΑΠΕΡΓΙΑ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ

Σήμερα, μετά από τόσους μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν πρέπει να υπάρχει κανείς που να έχει αυταπάτες για το ρόλο που και αυτή η κυβέρνηση καλείται να επιτελέσει. Με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου το περασμένο καλοκαίρι καταλάβαμε όλοι και όλες ότι ανανεώθηκαν οι όροι της κοινωνικής και οικονομικής μας εξάντλησης, που είναι πια φανερό ότι δεν έχει χρονικό ορίζοντα.

Και τώρα τι; Είναι ο καιρός της απογοήτευσης, τώρα που βλέπουμε ότι κανείς δεν μας υπόσχεται διέξοδο από τον ζόφο; Οι "ελπίδες" που έτρεφαν όσοι ανέθεταν στην αλλαγή κυβέρνησης την έξοδο από την κοινωνική κρίση διαψεύστηκαν με πάταγο. Ευτυχώς . Τώρα είναι η ώρα να καταλάβουμε οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες ότι τίποτα δε θα μας χαριστεί και μόνο με τους αγώνες μας μπορούμε να διατηρήσουμε τα κεκτημένα μας και να απαιτήσουμε αυτά που μας ανήκουν. Χρειάζεται να πάψουμε να εμπιστευόμαστε τα κόμματα, τους πουλημένους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, τους "καλοπροαίρετους" εργοδότες. Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, οργανωμένοι από τα κάτω, με τους συναδέλφους στη δουλειά, και έτοιμοι να δώσουμε σκληρές και αποφασιστικές μάχες για τους όρους της ζωής μας.

Μια τέτοια μάχη θα πρέπει να είναι και η απεργία στις 12 Νοέμβρη. Δεν πρέπει να αφήσουμε τους επαγγελματίες ξεπουλημένους συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ να την μετατρέψουν σε ένα ακίνδυνο πανηγυράκι που αφήνει αδιάφορη τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων. Με ένα ακόμα ασφαλιστικό νομοσχέδιο στα σκαριά, τέτοιο που ουσιαστικά διαλύει την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης ως κοινωνικού δικαιώματος, που αυξάνει τα όρια ηλικίας, αδιαφορεί για ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, μειώνει τις συντάξεις, καταργώντας κάθε συμμετοχή του κράτους στο κόστος της ασφάλισης, του κράτους που λεηλατεί για χρόνια τα ασφαλιστικά ταμεία, είναι αναγκαίο όλοι και όλες οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες να απεργήσουμε, να κατεβούμε στον δρόμο, να συναντήσουμε τους συναδέλφους μας , να οργανωθούμε συλλογικά, τώρα που ξέρουμε όλοι πια ότι κανένας δε θα παλέψει για μας, κανείς δε θα "διαπραγματευτεί" για τη δουλειά μας, για τον μισθό μας, για τα ένσημά μας, για το δικαίωμά μας στην κυριακάτικη αργία και στον ελεύθερο χρόνο.

Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να δώσουμε νόημα σε αυτή την απεργία , να την κάνουμε μια ακόμα στιγμή από τον καθημερινό αγώνα ως την οργάνωση μιας πραγματικής γενικής απεργίας διαρκείας όλων των εργαζομένων που θα ανατρέψει τον κόσμο της εκμετάλλευσης, για να χτίσουμε μια κοινωνία δικαιοσύνης και ελευθερίας, χωρίς αφεντικά και εξαθλίωση, χωρίς καπιταλισμό και κρατική εξουσία.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΜΑΡΑ ΣΤΙΣ 10:00

 
Για την επέμβαση του ΠΑΜΕ στην κατάληψη μεταναστών στην Λέσβο. PDF Εκτύπωση E-mail

Όταν ο τραμπουκισμός των εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ δεν έχει όρια...

 

“με τραμπουκισμούς και άγριες φωνές την ώρα που κοιμόντουσαν οικογένειες και τα παιδιά τους έδειξαν την αλληλεγγύη τους με αποτέλεσμα να πανικοβάλλονται άνθρωποι που έφυγαν από τις χώρες τους ξεφεύγοντας από τον πόλεμο. έκλεισαν τους διαδρόμους με καδρόνια τους διαδρόμους εμποδίζοντας τις οικογένειες να φύγουν από το κτήριο με το πιο φασιστικό τρόπο που μας θυμίζει μόνο το φασισμό των Σαμπιχά του Ασάντ. Με αποτέλεσμα όταν κατάφεραν οι τελευταίες οικογένειες να βγούνε από μέσα, να παρατήσουν όλα τους τα πράγματα και να τρέχουν τρομαγμένοι σε διάφορες κατευθύνσεις και να μας παίρνουν τηλέφωνο ότι έχασαν κάποια μέλη της οικογένειάς τους.” [...]   “δεν σκέφτηκαν να προσφέρουν το κτήριο τις μέρες που πλημμύρισε το Καρά τεπέ και η Μόρια, τις μέρες που πλημμύρισαν τα στενάκια της μυτιλήνης και το λιμάνι που ήταν γεμάτα με μετανάστες και πρόσφυγες που βρεχόντουσαν όλη τη νύχτα. σήμερα το θυμήθηκαν που καταφέραμε να μπούμε στο κτήριο που ήταν γεμάτο με σκουπίδια, παλιά γραφεία και σάπιους τοίχους. τώρα που το καθαρίσαμε και το οργανώσαμε τόσο ώστε να προσφέρει μία μέρα ασφάλειας. φαγητό και στέγη στις οικογένειες από ανθρώπους της ομάδας και του συλλόγου που δημιούργησαν σταθμούς ανθρώπινους και μία αγκαλιά από δικούς τους ανθρώπους, πρόσφυγες και μετανάστες σαν αυτούς. από αφγανιστάν, ιράν, ιράκ, συρία και αφρική.”

Από την ανακοίνωση της Ομάδας Μεταναστών και

Προσφύγων από την Κατάληψη του πρώην Εργατικού Κέντρου

Τι να προσθέσει κανείς στις μαρτυρίες των ίδιων των προσφύγων και μεταναστών που πριν από 5 μέρες κατέλαβαν το -ουσιαστικά παρατημένο- κτίριο όπου στεγαζόταν παλιότερα το εργατικό κέντρο Μυτιλήνης, που ελέγχεται από το ΠΑΜΕ.   Την Τρίτη το πρωί το ΚΚΕ, οργανώνοντας πανστρατιά μάχιμων μελών του, οπλισμένων με καδρόνια που θυμίζουν τα τιμημένα ΚΝΑΤ, προχώρησε σε “ανακατάληψη” του χώρου. Με ζήλο τέτοιο που ποτέ δεν δείχνουν ενάντια στα αφεντικά, έδιωξαν βίαια τους αλληλέγγυους και τις αλληλέγγυες, που στήριζαν τους πρόσφυγες στην απόφασή τους να αυτοοργανωθούν για να αντιμετωπίσουν το άμεσο στεγαστικό τους πρόβλημα, και βέβαια, παρά τα λεγόμενά τους, και τους ίδιους τους πρόσφυγες. Ο λόγος, όπως οι ίδιοι εξήγησαν, ήταν ότι ήθελαν να ανακτήσουν τον έλεγχο του χώρου.

Μέχρι τώρα είχαμε συνηθίσει το ΠΑΜΕ να σαμποτάρει κάθε εργατικό αγώνα που δεν ελέγχει. Να σταματάει απεργίες που τείνουν να γίνουν απειλητικές, να υπονομεύει και να καταστέλλει φοιτητικές και μαθητικές κινητοποιήσεις όταν ξέφευγαν από τον έλεγχό του, να συμπαρατάσσεται με τα ΜΑΤ για να καταστείλει διαδηλώσεις και να υπερασπιστεί τα “ιερά και τα όσια” της αστικής νομιμότητας. Άλλωστε, δεν είναι παρά ένα αστικό κόμμα, που δέχεται πολλάκις συγχαρητήρια για τη νομιμοφροσύνη του. Η σχέση του με τον κομμουνισμό και την επανάσταση είναι τόσο λίγη, όσο όλων των παρακαθήμενών του στα έδρανα της βουλής. Δεν περιμέναμε βέβαια να απαιτεί με τόση βία και την πρωτοκαθεδρία στην “αλληλεγγύη”, σε βάρος μάλιστα των ίδιων των μεταναστών και των προσφύγων που αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.

Και πώς να το περιμένουμε άλλωστε; Το θράσος των σταλινικών εργατοπατέρων του ΠΑΜΕ ξεπερνά κάθε φαντασία. Και εις ανώτερα, ευχόμαστε.

Άραγε υπάρχει κανείς, έστω από τη βάση του Κόμματος, που αισθάνεται λίγη ντροπή;

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 11 Νοέμβριος 2015 21:06
 
Ποτέ την Κυριακή PDF Εκτύπωση E-mail

ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τους τελευταίους μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας σειράς αντεργατικών νομοθετημάτων που αποδομούν εν μια νυκτί κεκτημένα αιώνων. Κατακτήσεις οι οποίες, εκτός του ότι είναι βαμμένες με το αίμα αγωνιστών, έχουν άμεσο αντίκτυπο στην εργατική μας καθημερινότητα και τις εργασιακές μας σχέσεις. Το παράδοξο, περισσότερο για τα τμήματα της κοινωνίας που αποδέχονται τον κοινοβουλευτισμό, είναι πως οι αντεργατικές αυτές διατάξεις ψηφιστήκαν από μια «αριστερή κυβέρνηση». Αντίθετα, το σκηνικό που διαγράφεται σήμερα για μας αποτελεί μια ακόμη απόδειξη του αυτονόητου, πως τίποτα δεν κατακτιέται με ανάθεση και έτοιμες λύσεις.

Πράγματι, ο συριζα και οι ανελ, με το τρίτο και, μάλλον όχι τελευταίο, μνημόνιο, οδηγούν απροκάλυπτα την τάξη μας, αυτή της μισθωτής σκλαβιάς σε μια, άνευ προηγουμένου σε μια, άνευ προηγουμένου, καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Η κυριακάτικη αργία, καθιερωμένη στην Ελλάδα από το 1909,είναι ένα από αυτά. Η κυβέρνηση, μετά τις επιταγές των δανειστών-τοκογλύφων και της εγχώριας καπιταλιστικής τάξης, υιοθετώντας την κατάπτυστη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ και τα συνεπακόλουθα της, αποφάσισε να παραμένουν ανοικτά τα καταστήματα ΚΑΙ τις Κυριακές, αδιαφορώντας για τους εργαζομένους και για τις συνθήκες διαβίωσης τους. Στην απόφαση της αυτή βρήκε αρκετούς συμμάχους μεταξύ των λακέδων διαφόρων φορέων που μιλούν στο όνομα της εργατικής τάξης, αλλά δεν έχουν καμιά σχέση μαζί της(επιμελητήρια, εργατικά κέντρα, κομματικούς εργατοπατέρες κ.τ.λ).

Η δική μας απάντηση είναι μια. Διαρκής αγώνας με απεργίες, οργάνωση των εργατών σε συλλογικούς ακηδεμόνευτους φορείς-συνδικάτα και διαπόμπευση όλων εκείνων που εθελόδουλα συναινούν στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

ΝΑ ΜΗ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑ ΔΟΥΛΟΙ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ,ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Κυριακή 1 Νοέμβρη

Συγκέντρωση-πορεία στις 11:00 ,Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 11 Νοέμβριος 2015 18:40
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 5 από 22