Menu

Επόμενη εκδήλωση


Notice: Undefined variable: nE_venue_image in /home/esethess/public_html/modules/mod_nextevent/mod_nextevent.php on line 158
????????? ??? ????????????
on 30-05-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
6 days 10 hours 26 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Μάιος 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
293031    

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Ποτέ την Κυριακή PDF Εκτύπωση E-mail

ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τους τελευταίους μήνες έχουμε γίνει μάρτυρες μιας σειράς αντεργατικών νομοθετημάτων που αποδομούν εν μια νυκτί κεκτημένα αιώνων. Κατακτήσεις οι οποίες, εκτός του ότι είναι βαμμένες με το αίμα αγωνιστών, έχουν άμεσο αντίκτυπο στην εργατική μας καθημερινότητα και τις εργασιακές μας σχέσεις. Το παράδοξο, περισσότερο για τα τμήματα της κοινωνίας που αποδέχονται τον κοινοβουλευτισμό, είναι πως οι αντεργατικές αυτές διατάξεις ψηφιστήκαν από μια «αριστερή κυβέρνηση». Αντίθετα, το σκηνικό που διαγράφεται σήμερα για μας αποτελεί μια ακόμη απόδειξη του αυτονόητου, πως τίποτα δεν κατακτιέται με ανάθεση και έτοιμες λύσεις.

Πράγματι, ο συριζα και οι ανελ, με το τρίτο και, μάλλον όχι τελευταίο, μνημόνιο, οδηγούν απροκάλυπτα την τάξη μας, αυτή της μισθωτής σκλαβιάς σε μια, άνευ προηγουμένου σε μια, άνευ προηγουμένου, καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Η κυριακάτικη αργία, καθιερωμένη στην Ελλάδα από το 1909,είναι ένα από αυτά. Η κυβέρνηση, μετά τις επιταγές των δανειστών-τοκογλύφων και της εγχώριας καπιταλιστικής τάξης, υιοθετώντας την κατάπτυστη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ και τα συνεπακόλουθα της, αποφάσισε να παραμένουν ανοικτά τα καταστήματα ΚΑΙ τις Κυριακές, αδιαφορώντας για τους εργαζομένους και για τις συνθήκες διαβίωσης τους. Στην απόφαση της αυτή βρήκε αρκετούς συμμάχους μεταξύ των λακέδων διαφόρων φορέων που μιλούν στο όνομα της εργατικής τάξης, αλλά δεν έχουν καμιά σχέση μαζί της(επιμελητήρια, εργατικά κέντρα, κομματικούς εργατοπατέρες κ.τ.λ).

Η δική μας απάντηση είναι μια. Διαρκής αγώνας με απεργίες, οργάνωση των εργατών σε συλλογικούς ακηδεμόνευτους φορείς-συνδικάτα και διαπόμπευση όλων εκείνων που εθελόδουλα συναινούν στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

ΝΑ ΜΗ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑ ΔΟΥΛΟΙ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ,ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Κυριακή 1 Νοέμβρη

Συγκέντρωση-πορεία στις 11:00 ,Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 11 Νοέμβριος 2015 18:40
 
ΔΕΘ 2015 Η ανάθεση πέρασε, η ελπίδα έρχεται PDF Εκτύπωση E-mail

Η ανάθεση πέρασε, η ελπίδα έρχεται

Τα γεγονότα του καλοκαιριού στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό δε μας δίδαξαν τίποτα που δε γνωρίζαμε από πριν. Η κυβερνώσα αριστερά πήρε πίσω μέσα σε μια νύχτα τις αντιμνημονιακές της υποσχέσεις. Φάνηκε ξεκάθαρα για άλλη μια φορά ότι για τη μαρξιστική αριστερά κανένα όραμα δεν είναι πιο σημαντικό από τη διατήρηση της διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας. Η παραπάνω προτεραιότητα είναι σύμφυτη με αυτήν την πολιτική παράδοση, τόσο στενά συνυφασμένη με τον κρατισμό, που ισχύει ακόμα και για τους πιο μειοψηφικούς και ριζοσπαστικούς εκφραστές της, αν ποτέ καταφέρουν να προσεγγίσουν την εξουσία.

Τα τελευταία τρία χρόνια, από τη στιγμή που ο Σύριζα έδειξε να αυξάνει την εκλογική δυναμική του και να διεκδικεί τη διακυβέρνηση, οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες που είχαν αναπτυχθεί τα πρώτα μνημονιακά χρόνια οδηγήθηκαν σε εκτόνωση. Αυτό έγινε αφενός γιατί ο Σύριζα καθησύχαζε τους εργαζόμενους ότι αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση θα ικανοποιήσει όλα τους τα αιτήματα και αφετέρου γιατί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην πλειοψηφία τους επαναπαύτηκαν στην ευκολία της ανάθεσης σε άλλους της λύσης των προβλημάτων τους, ξεχνώντας ότι τίποτα ως τώρα δεν χαρίστηκε ούτε χαρίζεται ποτέ στους εργαζόμενους, ότι όλα έχουν κερδηθεί και κερδίζονται με αγώνες.

Τώρα είναι μπροστά μας η πραγματική ελπίδα. Δεν μπορεί παρά να έγινε ξεκάθαρο ότι ο καιρός της ανάθεσης και οι αυταπάτες της τελείωσαν και ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, απαιτώντας ό,τι μας ανήκει, τον ίδιο τον κόσμο που εμείς δημιουργούμε. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το μέλλον δεν προδιαγράφεται στα τραπέζια των πολιτικών διαπραγματεύσεων αλλά το πεδίο μάχης είναι εκεί έξω, στο πραγματικό έδαφος του ταξικού ανταγωνισμού. Κανένας γραφειοκράτης δε θα είχε τη δυνατότητα να υπαγορεύει οικονομικές επιλογές και πολιτικές αν οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους καθιστούσαν ανέφικτη την εφαρμογή τους. Σε αυτό το παιχνίδι εμείς οι εργαζόμενοι κερδίζουμε μόνο όσο έδαφος χάσει ο αντίπαλος, το κεφάλαιο, οι εργοδότες και οι πολιτικοί τους εντολοδόχοι.

Το σημαντικό είναι να χτίσουμε εδώ και τώρα αναχώματα στη νέα επίθεση που δεχόμαστε και να κάνουμε τον εργασιακό και κοινωνικό χώρο του καθένα και της καθεμιάς από μας έναν τόπο εχθρικό για τη δραστηριότητα του κεφαλαίου. Με οργάνωση από τα κάτω και άμεση δράση στους χώρους δουλειάς να κερδίσουμε τις μάχες που εξελίσσονται και να βάλουμε μπροστά διεκδικητικά αιτήματα, διαψεύδοντας τα σχέδια μετατροπής των εργασιακών σχέσεων σε έναν παράδεισο για το κεφάλαιο και τις επενδύσεις. Με συνελεύσεις και συλλογική δράση στις γειτονιές να υπερασπιστούμε τα δημόσια αγαθά και τη φύση, κάνοντας δυσβάσταχτο το κόστος κάθε επένδυσης που τα υπονομεύει. Με την έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ όλων μας, ντόπιων και μεταναστών, να καθαρίσουμε τις γειτονιές μας από τους φασίστες. Στην παρούσα συγκυρία ο αντιφασιστικός αγώνας είναι ένα μεγάλο στοίχημα της εργατικής τάξης, καθώς η τελευταία καλείται σήμερα να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες και μετανάστες που σκοτώνονται στο βωμό του κέρδους. Δεν πρόκειται για ένα ανθρωπιστικό ζήτημα, στεκόμαστε μαζί με τους μετανάστες γιατί ως εργαζόμενοι είμαστε και εμείς εκμεταλλευόμενοι και εν δυνάμει μετανάστες όταν πλέον αυτό θα μοιάζει η μοναδική λύση επιβίωσης. Ο μόνος κερδισμένος από το εθνικιστικό παραλήρημα εναντίον των προσφύγων είναι τα αφεντικά και το κεφάλαιο.

Ξέροντας τους κοινούς μας εχθρούς χτίζουμε στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές το όραμα και το πρόπλασμα της κοινωνίας του αύριο, μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση, μιας κοινωνίας δικαιοσύνης, ελευθερίας και αξιοπρέπειας για όλες και όλους.

 
Θέση στο δημοψήφισμα ενάντια στα μνημόνια PDF Εκτύπωση E-mail

"Όποιος ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για εμάς βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση"                                         Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι

Δεν συγχωρούμε τους εχθρούς της εργατικής τάξης, αυτούς που με όχημα τα μνημόνια φέρανε τον βασικό μισθό στα 500 ευρώ, κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις, απέλυσαν και βάλανε σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εργαζόμενους, κόψανε μισθούς, συντάξεις και δώρα εορτών, δοκιμάζοντας τα όρια επιβίωσης μας.

Γνωρίζουμε πως σε όλους εμάς τους εργαζόμενους αναλογεί σημαντικό μερίδιο ευθύνης που δεν καταφέραμε με αποφασιστικούς και μαχητικούς αγώνες να εμποδίσουμε την υποτίμηση των ζωών μας τα τελευταία 6 χρόνια . Μεγάλο τμήμα της εργαζόμενης τάξης επένδυσε όλες τις ελπίδες του στην κυβερνητική αλλαγή, μένοντας αμέτοχο στις πολιτικές εξελίξεις και στον ταξικό πόλεμο που μας κήρυξαν τα αφεντικά και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι.

Σήμερα δεν θα αφήσουμε ξανά τα αφεντικά, τα τσιράκια τους και τους εργατοπατέρες που βγαίνουν στις πλατείες με τις σημαίες της υποταγής και της εκμετάλλευσης, να οραματίζονται νέα μνημόνια. Δεν θα αφήσουμε να μειώσουν ξανά τον βασικό μισθό, να απελευθερώσουν τις ομαδικές απολύσεις, να φτάσουν τη συνταξιοδότηση στα 67 χρόνια και να απαγορεύσουν εντελώς τις συλλογικές συμβάσεις. Είμαστε ενάντια σε κάθε μνημόνιο που υποβαθμίζει κι άλλο την εργατική τάξη, ενάντια σε κάθε εκμεταλλευτή "μικρό ή μεγάλο" ό,τι πολιτικό πρόσημο και αν έχει.

Ενάντια σε κάθε εθνική ενότητα και κάθε εθνικό δρόμο εξόδου από την κρίση, υπερασπιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους της Ευρώπης και του κόσμου το ταξικό μας συμφέρον και την αξιοπρέπεια του αγώνα.

Βέβαια, για κάποιους η ψήφος στο "όχι" σημαίνει στήριξη στην κυβέρνηση για να συνεχίσει το έργο της, στην εξεύρεση μιας λύσης και ενός μνημονίου που όπως και να το βαπτίσουνε, όσο ευνοϊκό και αν είναι σε σχέση με την πρόταση των δανειστών θα εξακολουθεί να είναι ταπεινωτικό για  τους εργαζόμενους. Για μας το όχι είναι μια ευκαιρία σύγκρουσης με το κεφάλαιο, μια ευκαιρία ανάπτυξης ενός κινήματος από τα κάτω που θα εναντιωθεί σε οποιαδήποτε "λύση" διάσωσης του καπιταλισμού σε βάρος των εργαζομνων.

η θεσμική εναντίωση στο νέο μνημόνιο δεν θα έχει καμία σημασία αν οι εργαζόμενοι δεν αγωνίζονται καθημερινά μέσα από συλλογικές διαδικασίες και όχι για το προσωπικό τους συμφέρον, αν δεν σκέφτονται με βάση τη ταξική τους θέση και όχι με τους εθνικούς διαχωρισμούς.

Μπροστά στο φάσμα του φόβου, των ατομικών λύσεων και του κανιβαλισμού που μας απειλεί, η μόνη ελπίδα που ξέρουμε πως έρχεται είναι αυτή που φτιάχνουμε εμείς οι εργαζόμενοι με αξιοπρεπείς και μαχητικούς εργατικούς αγώνες, με αυτοοργανωμένα σωματεία βάσης, με συνελεύσεις γειτονιάς, με κοινωνικές δομές ενάντια στις καπιταλιστικές, με κατειλημμένα εργοστάσια...

ΕΣΕ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Θεσσαλονίκης

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 01 Ιούλιος 2015 20:00
 
4 Νεκροί εργάτες στα ΕΛΠΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Άλλοι 4 νεκροί στον βωμό του υπερκέρδους

 

          Στις 8 Μαΐου στο διυλιστήριο Ασπροπύργου των Ελληνικών Πετρελαίων, σημειωθήκαν 2 τραυματισμοί και 4 θάνατοι εργαζομένων, μετά από εργατικό “ατύχημα”.

Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να μιλάμε για εργατικό “ατύχημα”, όταν υπάρχει συνειδητή αδιαφορία για τις συνθήκες εργασίας και τα μέτρα ασφάλειας. Προφανώς σε ένα τέτοιο εργασιακό περιβάλλον τόσο επικίνδυνο, υπήρχε πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο και επομένως, ο εργοδότης που εν γνώση του αφήνει απροστάτευτο τον εργαζόμενο, είναι ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ, στην συγκεκριμένη περίπτωση ο εργοδότης είναι ο όμιλος Λάτση. Το μόνο σχέδιο για την ασφάλεια των εργαζομένων ήταν να τους στοιβάξουν μέσα στις εγκαταστάσεις μέχρι να σβηστεί η φωτιά, ενώ δεν χτύπησε ποτέ ούτε ο συναγερμός. Φυσικά και αυτά δεν είναι τυχαία, μιας και ζούμε στην εποχή που πιο έντονα από ποτέ ο εργαζόμενος πάει να μετατραπεί σε δούλο. Οι πιο επικίνδυνες εργασίες στα ΕΛΠΕ γίνονται με προσωπικό εργολάβων, λόγω των περικοπών στις θέσεις εργασίας της εταιρίας. Δεν είναι ούτε η μόνη εταιρία που δουλεύει έτσι, ούτε το μόνο αφεντικό. Είναι όμως παράγωγα της ίδιας ανελέητης επίθεσης του κεφαλαίου στην εργατική τάξη, που δίνει το δικαίωμα στα αφεντικά να αλωνίζουν και να καταργούν οποιοδήποτε εργατικό δικαίωμα είχε κερδηθεί στο παρελθόν. Όλα αυτά στον βωμό του υπέρ-κέρδους για το οποίο δεν λογαριάζουν τίποτα και κανέναν. Δικό μας χρέος είναι να μην αφήσουμε την μνήμη κανενός νεκρού να πάει να χαμένη και να οργανώσουμε την αντίσταση μας, μέχρι να υπάρξει ένας κόσμος ισότητας και αλληλεγγύης, αλλά και μέχρι τότε να βάλουμε όσο πιο πολλά εμπόδια γίνεται στην υπέρ-εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από τα αφεντικά.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2015 17:34
 
Δίκη 6 συλληφθέντων Ευόσμου PDF Εκτύπωση E-mail

Ο φασισμός του κράτους καταδικάζει τους πολέμιους του

Την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014, διεξήχθησαν εκλογές για το υπηρεσιακό συμβούλιο Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στην διαδικασία αυτή, συμμετείχαν και φασίστες δάσκαλοι της χρυσής αυγής αφού αυτοί μπόρεσαν να συμμετέχουν κανονικά με τις «ευλογίες» του κράτους του οποίου ρόλος είναι να στηρίζει, να ενισχύει και να "νομιμοποιεί" το φασισμό όπου κι αν αυτός εμφανίζεται, ακόμη και μέσα στις σχολικές δομές. Κατά τη διάρκεια των εκλογών, υπήρξε ένα φανερά τεταμένο κλίμα, με παρουσία χρυσαβγητών εντός του κτιρίου και με τη διαδικασία να συνεχίζεται παρά τις έντονες αντιδράσεις.

Για τους θεσμούς, δεν τίθεται θέμα φασιστικής απειλής αφού το κράτος σε αγαστή συνεργασία με το κεφάλαιο έχει μάθει χρόνια τώρα να διαχειρίζεται το φασισμό κατά το δοκούν' άλλοτε να τον αφορίζει και άλλοτε να τον ανέχεται ως συστατικό στοιχείο της "δημοκρατίας". Η εισχώρηση του φασισμού στην εκπαίδευση και άρα και στην κοινωνική σφαίρα δεν φανερώνεται μόνο σε εκείνη τη μέρα και εκείνο τον τόπο. Η μέρα εκείνη είναι μάλλον ένα από τα απότοκα της εγκόλπωσης του φασισμού στον κοινωνικό ιστό.

Κάθε συνδιαλλαγή με το φασισμό και τους εκπροσώπους του λειτουργεί ως ανάχωμα στην διεκδίκηση των εργατικών μας συμφερόντων και της ταξικής οργάνωσης των εργαζομένων, η οποία δεν γνωρίζει σύνορα καθώς έγκειται στον κατακερματισμό φυλετικών διακρίσεων και ρατσιστικών λογικών. Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, πως ρόλος του κράτους είναι συνεχώς να αμβλύνει τον ταξικό ανταγωνισμό και να προωθεί την εθνική, αντί της ταξικής ενότητας, η ποία δυστυχώς φαίνεται να υπάρχει μόνο από την πλευρά του κεφαλαίου και όχι των εργατών-τριών. Η προώθηση της εθνικής ενότητας γίνεται με τις πλάτες των νεοναζί και θέλοντας να προτάξουμε τις διαφορετικές λογικές μας, την αντίθεση και εναντίωσή μας στον φασισμό και σε μια τέτοιου είδους αυταπάτη περί εθνικής ενότητας, θεωρούμε πως σε κάθε τέτοια ιδεολογική μάχη είναι απαραίτητη και η ανάλογη συνδικαλιστική παρέμβαση.

Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια διαστρέβλωσης των συμφερόντων μας και επίθεσης στους κοινωνικούς αυτοματισμούς καταδίκης του φασισμού, καθώς θεωρούμε αναγκαίο να τους υπερασπιστούμε με μέσο τη συνδικαλιστική μας δράση στους χώρους δουλείας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 5ης ΝΟΕΜΒΡΗ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ

ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 

ΕΣΕ

ΕλευθεριακΗ ΣυνδικαλιστικΗ Ενωση ΘεσσαλονΙκης

Συγκέντρωση Πέμπτη 28 Μάη στις 9πμ στα δικαστήρια

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2015 17:36
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 5 από 21