Menu

Επόμενη εκδήλωση


????????? ??? ????????????
on 26-09-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
0 day 14 hours 54 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Σεπτέμβριος 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
    
 

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
ΔΕΘ 2015 Η ανάθεση πέρασε, η ελπίδα έρχεται PDF Εκτύπωση E-mail

Η ανάθεση πέρασε, η ελπίδα έρχεται

Τα γεγονότα του καλοκαιριού στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό δε μας δίδαξαν τίποτα που δε γνωρίζαμε από πριν. Η κυβερνώσα αριστερά πήρε πίσω μέσα σε μια νύχτα τις αντιμνημονιακές της υποσχέσεις. Φάνηκε ξεκάθαρα για άλλη μια φορά ότι για τη μαρξιστική αριστερά κανένα όραμα δεν είναι πιο σημαντικό από τη διατήρηση της διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας. Η παραπάνω προτεραιότητα είναι σύμφυτη με αυτήν την πολιτική παράδοση, τόσο στενά συνυφασμένη με τον κρατισμό, που ισχύει ακόμα και για τους πιο μειοψηφικούς και ριζοσπαστικούς εκφραστές της, αν ποτέ καταφέρουν να προσεγγίσουν την εξουσία.

Τα τελευταία τρία χρόνια, από τη στιγμή που ο Σύριζα έδειξε να αυξάνει την εκλογική δυναμική του και να διεκδικεί τη διακυβέρνηση, οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες που είχαν αναπτυχθεί τα πρώτα μνημονιακά χρόνια οδηγήθηκαν σε εκτόνωση. Αυτό έγινε αφενός γιατί ο Σύριζα καθησύχαζε τους εργαζόμενους ότι αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση θα ικανοποιήσει όλα τους τα αιτήματα και αφετέρου γιατί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην πλειοψηφία τους επαναπαύτηκαν στην ευκολία της ανάθεσης σε άλλους της λύσης των προβλημάτων τους, ξεχνώντας ότι τίποτα ως τώρα δεν χαρίστηκε ούτε χαρίζεται ποτέ στους εργαζόμενους, ότι όλα έχουν κερδηθεί και κερδίζονται με αγώνες.

Τώρα είναι μπροστά μας η πραγματική ελπίδα. Δεν μπορεί παρά να έγινε ξεκάθαρο ότι ο καιρός της ανάθεσης και οι αυταπάτες της τελείωσαν και ήρθε η ώρα οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, απαιτώντας ό,τι μας ανήκει, τον ίδιο τον κόσμο που εμείς δημιουργούμε. Πρέπει να θυμόμαστε ότι το μέλλον δεν προδιαγράφεται στα τραπέζια των πολιτικών διαπραγματεύσεων αλλά το πεδίο μάχης είναι εκεί έξω, στο πραγματικό έδαφος του ταξικού ανταγωνισμού. Κανένας γραφειοκράτης δε θα είχε τη δυνατότητα να υπαγορεύει οικονομικές επιλογές και πολιτικές αν οι εργαζόμενοι με τους αγώνες τους καθιστούσαν ανέφικτη την εφαρμογή τους. Σε αυτό το παιχνίδι εμείς οι εργαζόμενοι κερδίζουμε μόνο όσο έδαφος χάσει ο αντίπαλος, το κεφάλαιο, οι εργοδότες και οι πολιτικοί τους εντολοδόχοι.

Το σημαντικό είναι να χτίσουμε εδώ και τώρα αναχώματα στη νέα επίθεση που δεχόμαστε και να κάνουμε τον εργασιακό και κοινωνικό χώρο του καθένα και της καθεμιάς από μας έναν τόπο εχθρικό για τη δραστηριότητα του κεφαλαίου. Με οργάνωση από τα κάτω και άμεση δράση στους χώρους δουλειάς να κερδίσουμε τις μάχες που εξελίσσονται και να βάλουμε μπροστά διεκδικητικά αιτήματα, διαψεύδοντας τα σχέδια μετατροπής των εργασιακών σχέσεων σε έναν παράδεισο για το κεφάλαιο και τις επενδύσεις. Με συνελεύσεις και συλλογική δράση στις γειτονιές να υπερασπιστούμε τα δημόσια αγαθά και τη φύση, κάνοντας δυσβάσταχτο το κόστος κάθε επένδυσης που τα υπονομεύει. Με την έμπρακτη αλληλεγγύη μεταξύ όλων μας, ντόπιων και μεταναστών, να καθαρίσουμε τις γειτονιές μας από τους φασίστες. Στην παρούσα συγκυρία ο αντιφασιστικός αγώνας είναι ένα μεγάλο στοίχημα της εργατικής τάξης, καθώς η τελευταία καλείται σήμερα να δείξει την έμπρακτη αλληλεγγύη της στους πρόσφυγες και μετανάστες που σκοτώνονται στο βωμό του κέρδους. Δεν πρόκειται για ένα ανθρωπιστικό ζήτημα, στεκόμαστε μαζί με τους μετανάστες γιατί ως εργαζόμενοι είμαστε και εμείς εκμεταλλευόμενοι και εν δυνάμει μετανάστες όταν πλέον αυτό θα μοιάζει η μοναδική λύση επιβίωσης. Ο μόνος κερδισμένος από το εθνικιστικό παραλήρημα εναντίον των προσφύγων είναι τα αφεντικά και το κεφάλαιο.

Ξέροντας τους κοινούς μας εχθρούς χτίζουμε στους χώρους δουλειάς και τις γειτονιές το όραμα και το πρόπλασμα της κοινωνίας του αύριο, μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση, μιας κοινωνίας δικαιοσύνης, ελευθερίας και αξιοπρέπειας για όλες και όλους.

 
Θέση στο δημοψήφισμα ενάντια στα μνημόνια PDF Εκτύπωση E-mail

"Όποιος ψηφίσει και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση είναι για εμάς βλαβερός, αλλά το ίδιο βλαβερός είναι και όποιος απόσχει από τις εκλογές και δεν προετοιμάσει την κοινωνική επανάσταση"                                         Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι

Δεν συγχωρούμε τους εχθρούς της εργατικής τάξης, αυτούς που με όχημα τα μνημόνια φέρανε τον βασικό μισθό στα 500 ευρώ, κατάργησαν τις συλλογικές συμβάσεις, απέλυσαν και βάλανε σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εργαζόμενους, κόψανε μισθούς, συντάξεις και δώρα εορτών, δοκιμάζοντας τα όρια επιβίωσης μας.

Γνωρίζουμε πως σε όλους εμάς τους εργαζόμενους αναλογεί σημαντικό μερίδιο ευθύνης που δεν καταφέραμε με αποφασιστικούς και μαχητικούς αγώνες να εμποδίσουμε την υποτίμηση των ζωών μας τα τελευταία 6 χρόνια . Μεγάλο τμήμα της εργαζόμενης τάξης επένδυσε όλες τις ελπίδες του στην κυβερνητική αλλαγή, μένοντας αμέτοχο στις πολιτικές εξελίξεις και στον ταξικό πόλεμο που μας κήρυξαν τα αφεντικά και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι.

Σήμερα δεν θα αφήσουμε ξανά τα αφεντικά, τα τσιράκια τους και τους εργατοπατέρες που βγαίνουν στις πλατείες με τις σημαίες της υποταγής και της εκμετάλλευσης, να οραματίζονται νέα μνημόνια. Δεν θα αφήσουμε να μειώσουν ξανά τον βασικό μισθό, να απελευθερώσουν τις ομαδικές απολύσεις, να φτάσουν τη συνταξιοδότηση στα 67 χρόνια και να απαγορεύσουν εντελώς τις συλλογικές συμβάσεις. Είμαστε ενάντια σε κάθε μνημόνιο που υποβαθμίζει κι άλλο την εργατική τάξη, ενάντια σε κάθε εκμεταλλευτή "μικρό ή μεγάλο" ό,τι πολιτικό πρόσημο και αν έχει.

Ενάντια σε κάθε εθνική ενότητα και κάθε εθνικό δρόμο εξόδου από την κρίση, υπερασπιζόμαστε μαζί με τους εργαζόμενους της Ευρώπης και του κόσμου το ταξικό μας συμφέρον και την αξιοπρέπεια του αγώνα.

Βέβαια, για κάποιους η ψήφος στο "όχι" σημαίνει στήριξη στην κυβέρνηση για να συνεχίσει το έργο της, στην εξεύρεση μιας λύσης και ενός μνημονίου που όπως και να το βαπτίσουνε, όσο ευνοϊκό και αν είναι σε σχέση με την πρόταση των δανειστών θα εξακολουθεί να είναι ταπεινωτικό για  τους εργαζόμενους. Για μας το όχι είναι μια ευκαιρία σύγκρουσης με το κεφάλαιο, μια ευκαιρία ανάπτυξης ενός κινήματος από τα κάτω που θα εναντιωθεί σε οποιαδήποτε "λύση" διάσωσης του καπιταλισμού σε βάρος των εργαζομνων.

η θεσμική εναντίωση στο νέο μνημόνιο δεν θα έχει καμία σημασία αν οι εργαζόμενοι δεν αγωνίζονται καθημερινά μέσα από συλλογικές διαδικασίες και όχι για το προσωπικό τους συμφέρον, αν δεν σκέφτονται με βάση τη ταξική τους θέση και όχι με τους εθνικούς διαχωρισμούς.

Μπροστά στο φάσμα του φόβου, των ατομικών λύσεων και του κανιβαλισμού που μας απειλεί, η μόνη ελπίδα που ξέρουμε πως έρχεται είναι αυτή που φτιάχνουμε εμείς οι εργαζόμενοι με αξιοπρεπείς και μαχητικούς εργατικούς αγώνες, με αυτοοργανωμένα σωματεία βάσης, με συνελεύσεις γειτονιάς, με κοινωνικές δομές ενάντια στις καπιταλιστικές, με κατειλημμένα εργοστάσια...

ΕΣΕ

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση

Θεσσαλονίκης

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 01 Ιούλιος 2015 20:00
 
4 Νεκροί εργάτες στα ΕΛΠΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Άλλοι 4 νεκροί στον βωμό του υπερκέρδους

 

          Στις 8 Μαΐου στο διυλιστήριο Ασπροπύργου των Ελληνικών Πετρελαίων, σημειωθήκαν 2 τραυματισμοί και 4 θάνατοι εργαζομένων, μετά από εργατικό “ατύχημα”.

Δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να μιλάμε για εργατικό “ατύχημα”, όταν υπάρχει συνειδητή αδιαφορία για τις συνθήκες εργασίας και τα μέτρα ασφάλειας. Προφανώς σε ένα τέτοιο εργασιακό περιβάλλον τόσο επικίνδυνο, υπήρχε πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο και επομένως, ο εργοδότης που εν γνώση του αφήνει απροστάτευτο τον εργαζόμενο, είναι ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ, στην συγκεκριμένη περίπτωση ο εργοδότης είναι ο όμιλος Λάτση. Το μόνο σχέδιο για την ασφάλεια των εργαζομένων ήταν να τους στοιβάξουν μέσα στις εγκαταστάσεις μέχρι να σβηστεί η φωτιά, ενώ δεν χτύπησε ποτέ ούτε ο συναγερμός. Φυσικά και αυτά δεν είναι τυχαία, μιας και ζούμε στην εποχή που πιο έντονα από ποτέ ο εργαζόμενος πάει να μετατραπεί σε δούλο. Οι πιο επικίνδυνες εργασίες στα ΕΛΠΕ γίνονται με προσωπικό εργολάβων, λόγω των περικοπών στις θέσεις εργασίας της εταιρίας. Δεν είναι ούτε η μόνη εταιρία που δουλεύει έτσι, ούτε το μόνο αφεντικό. Είναι όμως παράγωγα της ίδιας ανελέητης επίθεσης του κεφαλαίου στην εργατική τάξη, που δίνει το δικαίωμα στα αφεντικά να αλωνίζουν και να καταργούν οποιοδήποτε εργατικό δικαίωμα είχε κερδηθεί στο παρελθόν. Όλα αυτά στον βωμό του υπέρ-κέρδους για το οποίο δεν λογαριάζουν τίποτα και κανέναν. Δικό μας χρέος είναι να μην αφήσουμε την μνήμη κανενός νεκρού να πάει να χαμένη και να οργανώσουμε την αντίσταση μας, μέχρι να υπάρξει ένας κόσμος ισότητας και αλληλεγγύης, αλλά και μέχρι τότε να βάλουμε όσο πιο πολλά εμπόδια γίνεται στην υπέρ-εκμετάλλευση της εργατικής τάξης από τα αφεντικά.

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2015 17:34
 
Δίκη 6 συλληφθέντων Ευόσμου PDF Εκτύπωση E-mail

Ο φασισμός του κράτους καταδικάζει τους πολέμιους του

Την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014, διεξήχθησαν εκλογές για το υπηρεσιακό συμβούλιο Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στην διαδικασία αυτή, συμμετείχαν και φασίστες δάσκαλοι της χρυσής αυγής αφού αυτοί μπόρεσαν να συμμετέχουν κανονικά με τις «ευλογίες» του κράτους του οποίου ρόλος είναι να στηρίζει, να ενισχύει και να "νομιμοποιεί" το φασισμό όπου κι αν αυτός εμφανίζεται, ακόμη και μέσα στις σχολικές δομές. Κατά τη διάρκεια των εκλογών, υπήρξε ένα φανερά τεταμένο κλίμα, με παρουσία χρυσαβγητών εντός του κτιρίου και με τη διαδικασία να συνεχίζεται παρά τις έντονες αντιδράσεις.

Για τους θεσμούς, δεν τίθεται θέμα φασιστικής απειλής αφού το κράτος σε αγαστή συνεργασία με το κεφάλαιο έχει μάθει χρόνια τώρα να διαχειρίζεται το φασισμό κατά το δοκούν' άλλοτε να τον αφορίζει και άλλοτε να τον ανέχεται ως συστατικό στοιχείο της "δημοκρατίας". Η εισχώρηση του φασισμού στην εκπαίδευση και άρα και στην κοινωνική σφαίρα δεν φανερώνεται μόνο σε εκείνη τη μέρα και εκείνο τον τόπο. Η μέρα εκείνη είναι μάλλον ένα από τα απότοκα της εγκόλπωσης του φασισμού στον κοινωνικό ιστό.

Κάθε συνδιαλλαγή με το φασισμό και τους εκπροσώπους του λειτουργεί ως ανάχωμα στην διεκδίκηση των εργατικών μας συμφερόντων και της ταξικής οργάνωσης των εργαζομένων, η οποία δεν γνωρίζει σύνορα καθώς έγκειται στον κατακερματισμό φυλετικών διακρίσεων και ρατσιστικών λογικών. Αναγνωρίζουμε, λοιπόν, πως ρόλος του κράτους είναι συνεχώς να αμβλύνει τον ταξικό ανταγωνισμό και να προωθεί την εθνική, αντί της ταξικής ενότητας, η ποία δυστυχώς φαίνεται να υπάρχει μόνο από την πλευρά του κεφαλαίου και όχι των εργατών-τριών. Η προώθηση της εθνικής ενότητας γίνεται με τις πλάτες των νεοναζί και θέλοντας να προτάξουμε τις διαφορετικές λογικές μας, την αντίθεση και εναντίωσή μας στον φασισμό και σε μια τέτοιου είδους αυταπάτη περί εθνικής ενότητας, θεωρούμε πως σε κάθε τέτοια ιδεολογική μάχη είναι απαραίτητη και η ανάλογη συνδικαλιστική παρέμβαση.

Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε προσπάθεια διαστρέβλωσης των συμφερόντων μας και επίθεσης στους κοινωνικούς αυτοματισμούς καταδίκης του φασισμού, καθώς θεωρούμε αναγκαίο να τους υπερασπιστούμε με μέσο τη συνδικαλιστική μας δράση στους χώρους δουλείας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 5ης ΝΟΕΜΒΡΗ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ

ΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 

ΕΣΕ

ΕλευθεριακΗ ΣυνδικαλιστικΗ Ενωση ΘεσσαλονΙκης

Συγκέντρωση Πέμπτη 28 Μάη στις 9πμ στα δικαστήρια

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2015 17:36
 
Οι εργάτες της Eldorado στο πλευρό των αφεντικών τους PDF Εκτύπωση E-mail

Η απεργία των αφεντικών

Εδώ και μερικά χρόνια διεξάγεται στην Χαλκιδική ένας κοινωνικός αγώνας ενάντια στη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής από διάφορες εταιρίες εξόρυξης χρυσού οι οποίες μπροστά στα κέρδη τους χρησιμοποιούν κάθε μέσο και είναι διατεθειμένες να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Από την άλλη ένα δυναμικό τοπικό κίνημα που δεν έχει πτοηθεί από τις 300 και πλέον διώξεις και συνεχίζει να παλεύει για τα αυτονόητα, για να ζουν και να δουλεύουν σε μια περιοχή που δεν θα τους σκοτώνει βιολογικά και δεν θα αποτελεί νεκρή γη μέσα σε λίγα χρόνια. Απέναντι τους έχουν από την αρχή την ίδια την Eldorado Gold, το κράτος με κάθε του μορφή, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του, καθώς και τους εργαζόμενους της εταιρίας.

Οι τελευταίοι λειτουργούν ως τσιράκια των αφεντικών τους αρνούμενοι την ταξική τους θέση που πρέπει πάντα να βρίσκεται ενάντια στους εκμεταλλευτές της εργατικής δύναμης και στους καταστροφείς της ίδιας μας της ζωής. Αυτοπροβάλλονται ως "εργατικός αγώνας" αλλά κανένα εργατικό κίνημα δεν μιλούσε ποτέ μόνο για το δικαίωμα στην εργασία χωρίς όρους και χωρίς το κοινωνικό πλαίσιο που την περιβάλλει. Ο αναρχοσυνδικαλισμός που ως εργαζόμενοι έχουμε επιλέξει να εφαρμόζουμε διατρανώνει πως η εργασία συνοδεύεται από μια ηθική για το σύνολο της ζωής μας και πως οι εργατικές διεκδικήσεις δεν είναι ξεκομμένες από τον αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Ως εργαζόμενοι ξέρουμε τον ταξικό μας εχθρό, ξέρουμε πως απέναντι μας έχουμε τα αφεντικά (μικρά ή μεγάλα), έχουμε τα τσιράκια τους (έμμισθα ή εθελοντικά) καθώς και τους υπερασπιστές τους (κυβερνήσεις και αστυνομίες).

Αντίστοιχα οι αγώνες ενάντια στην καταστροφή της φύσης οφείλουν να εναντιώνονται στον ίδιο τον καπιταλισμό (και την ιδεολογία της ανάπτυξης) που γεννά αυτή τη καταστροφή, στην υποβάθμιση της ζωής και στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Οι κοινωνικοί αγώνες μάχονται ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας και δεν καταφεύγουν σε καμία ανάθεση και αντιπροσώπευση, αντίθετα πρέπει να δικτυώνονται και να ενώνονται με άλλους αγώνες με σκοπό την συνολική δικαίωση.


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ

 

ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


ΕλευθεριακΗ ΣυνδικαλιστικΗ Ενωση


Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 03 Ιούνιος 2015 17:23
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 6 από 22