Menu

Επόμενη εκδήλωση


Notice: Undefined variable: nE_venue_image in /home/esethess/public_html/modules/mod_nextevent/mod_nextevent.php on line 158
????????? ??? ????????????
on 30-05-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
6 days 10 hours 25 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Μάιος 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
293031    

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Τα ΜΑΤtica ανοίγουν την αγορά PDF Εκτύπωση E-mail

Τα ΜΑΤtica ανοίγουν την αγορά

Στις 2 Νοέμβριου κηρύχθηκε  πανελλαδική απεργία στον κλάδο του εμπορίου ενάντια στη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Σε διάφορες πόλεις απεργοί και αλληλέγγυοι περιφρούρησαν την απεργία, ώστε να μην φτάσουν ακόμα πιο κάτω τα εργασιακά μας δικαιώματα. Στη Θεσσαλονίκη ο "συντονισμός δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας" οργάνωσε πορεία και παρεμβάσεις σε μαγαζιά της πόλης που άνοιξαν την Κυριακή. Σκοπός ήταν να εκδηλωθεί η έμπρακτη αλληλεγγύη στους εργαζόμενους που αναγκάζονται να δουλέψουν τις Κυριακές υπό τον φόβο της απόλυσης.

Προσπάθησαν στην αρχή κάποιοι εξαγριωμένοι πελάτες, τσιράκια των αφεντικών και θιασώτες του καπιταλιστικού μοντέλου της ακραίας εκμετάλλευσης των εργαζομένων, να ψωνίσουν σπρώχνοντας και χτυπώντας εργαζόμενους. Αφού δεν κατάφεραν να εξασκήσουν το "ιερό δικαίωμα της κατανάλωσης", ανέλαβαν οι δυνάμεις αποκατάστασης της οικονομικής τάξης να καθαρίσουν την είσοδο του Attica στη Τσιμισκή, αφήνοντας πίσω τους τραυματίες και χτυπημένους διαδηλωτές. Η εντολή από το πολυκατάστημα ήταν σαφής: έπρεπε να ξαναρρεύσει το χρήμα στα ταμεία του, να παραδειγματιστούν οι εργαζόμενοι του, να κολακευτούν οι κυριακάτικοι καταναλωτές. Η ανταπόκριση της αστυνομίας ήταν ανάλογη: προσπάθεια συλλήψεων, ξυλοδαρμός και ποδοπάτημα αγωνιστών και καταστολή κάθε συνδικαλιστικής δράσης.

Είναι γνωστό άλλωστε πως στον καπιταλισμό, και την δημοκρατία που αυτός έχει επιβάλει, η κατανάλωση είναι πάνω από κάθε εργασιακό δικαίωμα που έχει κατακτηθεί με αγώνες και αίμα. Το ξέρουμε πως τα αφεντικά φοβούνται κάθε φορά που αντικρίζουν οργανωμένη και αποφασιστική εργατική δράση και για αυτό το λόγο συνεχίζουμε τον αγώνα μέχρι την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς και την απελευθέρωση της κοινωνίας από τα δεινά της.

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 11 Δεκέμβριος 2014 19:32
 
Αγώνας για την ελεύθερη μετακίνηση στην πόλη PDF Εκτύπωση E-mail

Λεωφορείον ο… τρόμος!

Είμαστε άνεργοι-ες, φοιτητές-τριες, επισφαλώς εργαζόμενοι-ες, εργάτες, δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι, συνταξιούχοι. Καθημερινά το να αντεπεξέλθει καθένας-μια από εμάς στις υποχρεώσεις του-της γίνεται όλο και δυσκολότερο. Ο εργαζόμενος που δεν πληρώθηκε από το αφεντικό, η οικογένεια που της έκοψαν το μισθό, οι ηλικιωμένοι που ζουν με συντάξεις πείνας, ο φοιτητής που δεν τα βγάζει πέρα, ο εργαζόμενος που απολύεται και πάει λέγοντας.

Σε μία τέτοια συγκυρία αποσάθρωσης και μιζέριας, όπου κράτος και κεφάλαιο χτυπούν τα καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας και δεν υπάρχει καμία αντίδραση και συλλογική αντεπίθεση, έρχεται ο ΟΑΣΘ σε συνεργασία με το κράτος να επιβάλλει αυξήσεις στα εισιτήρια. Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί αιτία, αλλά αφορμή όχι απλά να απαιτήσουμε να κρατηθεί η τιμή των εισιτηρίων ως έχει, αλλά για να αναδειχθεί η ανάγκη και να προταθεί το αίτημα των δωρεάν και ελεύθερων μετακινήσεων. Η μετακίνηση δεν μπορεί να αποτελεί εμπόρευμα προς εκμετάλλευση και απομύζηση χρημάτων, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του ανθρώπου και κυρίως του εργαζόμενου ανθρώπου. Γιατί τα Μέσα Συγκοινωνίας κυρίως εξυπηρετούν μια μερίδα κόσμου ο οποίος δεν διαθέτει ούτε ιδιωτικά ελικόπτερα ούτε πολυτελή αυτοκίνητα, αλλά δουλεύει για έναν μισθό πείνας και μετακινείται με τα λεωφορεία και τα ΜΜΜ. Γι’ αυτό η αύξηση των εισιτηρίων αποτελεί μια νέα επίθεση στον μισθό, καθώς το κόστος της εργασίας μειώνεται και τα λεφτά που πληρώνει ο εργαζόμενος για τη μετάβαση στον χώρο εργασίας δεν πρόκειται να τα πάρει από κανένα αφεντικό.

Επειδή όμως τίποτα δεν κατακτήθηκε αναίμακτα, δε μπορεί η ρύθμιση αυτή, στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης «αναδιάρθρωσης» στα ΜΜΜ, να περάσει από τους εργαζόμενους και τα οικονομικά θιγόμενα κομμάτια της κοινωνίας. Ξεκινώντας από την ατομική υπέρβαση, όπως είναι η άρνηση επικύρωσης εισιτηρίων, περνάμε στη συλλογική, αλληλέγγυα και κινηματική δράση, που θα αποτελέσει μια σημαντική ρωγμή στα σχέδια του κράτους και των καπιταλιστών. Αν εξετάσουμε όμως το παραπλανητικό επιχείρημα που προβάλλεται, ότι «με τη ‘λαθρεπιβίβαση’ επιβαρύνεται το δημόσιο και ο φορολογούμενος πολίτης» και ότι «αποτελεί προσπάθεια παρεμπόδισης της "εξυγίανσης" των "ζημιογόνων" μεταφορών», θα δούμε ότι αυτό που κρύβεται είναι η ηττοπάθεια, ο συμβιβασμός και ο εκβιασμός της συναίνεσης. Κάτι τέτοιο θα ίσχυε μόνο αν θεωρούσαμε ότι ισχύει εξίσου πως αυτός ο εμπορευματοποιημένος, ανελεύθερος κόσμος είναι η μόνη δυνατή πραγματικότητα. Αρνούμαστε να δεχτούμε την εισπρακτική λογική του κράτους, την εμπορευματοποίηση στις μεταφορές με την παράλογη αύξηση της τιμής του εισιτηρίου, τις απολύσεις εργαζομένων και τις μειώσεις δρομολογίων. Ατενίζοντας ένα κόσμο χωρίς καταπίεση, επιλέγουμε την αυτοοργάνωση και την διαφορετική διαχείριση των μετακινήσεων και των κοινωνικών αγαθών. Στόχος για μας είναι τα Μέσα Μεταφοράς να περάσουν στα χέρια της κοινωνίας και να λειτουργούν σύμφωνα με τις ανάγκες και δυνατότητές της. Η επίθεση του κράτους ενάντια στα συμφέροντά μας επιβάλλεται να προκαλέσει την δική μας αντεπίθεση και οργάνωση.                                                     ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ - ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΤΙΤΙΜΟ ΣΤΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ - ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 11 Δεκέμβριος 2014 19:33
 
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ PDF Εκτύπωση E-mail

Array

Συγκέντρωση ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας

Η ΕΣΕ Θεσ/νίκης καλεί την Κυριακή Array Array 20/07 στις 10.30 σε συγκέντρωση ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.

Κυριακάτικη εργασία: επιστροφή στον 19ο αιώνα

Μέχρι πρότινος κοινώς αποδεκτή για όλους τους εργαζομένους, ήταν η θεσπισμένη κυριακάτικη αργία. Κανένα μαγαζί και κανένας εμποροϋπάλληλος δεν δούλευε για τους λίγους(;) ασυνείδητους καταναλωτές που επιθυμούσαν να βγουν για ψώνια στην αγορά Array Array . Σήμερα όμως το σκηνικό έχει αλλάξει άρδην. Τι κρύβεται όμως πίσω από τα ανοιχτά μαγαζιά την μόνη μέρα της βδομάδας που οι εργαζόμενοι δεν είχαν να αντιμετωπίσουν καμιά επιτίμηση και υπόδειξη από τα αφεντικά τους και καμία εργασιακή καταπίεση;

Χωρίς να τρέφουμε καμία αυταπάτη, τα ανοιχτά μαγαζιά την Κυριακή μπορούν να αποτελέσουν πρόδρομο για μια γενικευμένη κυριακάτικη εργασία κατά την οποία όλη η εργατική τάξη θα είναι στο πόδι με ανοιχτές αγορές και καταστήματα. Κάτι που για πολλούς μάλλον καταναλωτές σήμερα μπορεί να μοιάζει φυσιολογικό, για μας περισσότερο αποτελεί κομμάτι μιας οργουελικού τύπου τραγωδίας που μας γυρνά πίσω σχεδόν 100 χρόνια. Κι αυτό, αν σκεφτούμε πως το 1909 ήταν η τελευταία φορά που δούλευαν οι εμποροϋπάλληλοι κυριακάτικα. Πως λοιπόν τώρα αυτή η τραγωδία μπορεί να μοιάζει φυσιολογική;

Η κυριακάτικη εργασία δεν είναι παρά η κατάργηση ενός ακόμη πράγματος που θεωρούταν για τον κόσμο της εργασίας αυτονόητο(όπως αυτονόητες ήταν και οι συλλογικές συμβάσεις). Όμως γίνεται φανερό πως σήμερα πρέπει να κάνουμε αγώνα ακόμη και για τα αυτονόητα, να κάνουμε αγώνα για 1 ημέρα ξεκούρασης που πάνε να την στερήσουν από τον εργαζόμενο. Με το να χαμηλώνουμε όμως συνεχώς τον πήχη και να τους επιτρέπουμε σιγά σιγά να μας καθυποτάξουν, χάνουμε και κάθε δυνατή ελπίδα να οργανωθούμε και να επιτεθούμε σε αυτό που λέγεται μισθωτή σκλαβιά και ζωή χωρίς αξιοπρέπεια. Φτιάχνονται έτσι ανεμπόδιστα από τη μηχανή του συστήματος εργαζόμενοι με εντελώς απελευθερωμένα ωράρια, άνθρωποι μηχανές στην υπηρεσία των αφεντικών.

Και φυσικά ούτε λόγος για την καθιερωμένη προσαύξηση της τάξης του +75% και των ρεπό μέσα στη βδομάδα που θα πρέπει να δίνονται λόγω της εργασίας την Κυριακή Array Array , αφού πλέον δε λαμβάνεται ως αργία. Γιατί για τα αφεντικά(μικρά και μεγάλα)σημαντικό είναι το υλικό κέρδος και όχι η ξεκούραση των εργαζομένων, οι οποίοι κάτω από τον τρόμο της απόλυσης μετατρέπονται σχεδόν αγόγγυστα σε εργαζόμενους "λάστιχο".

Εσένα λοιπόν που ψωνίζεις δεν σε αγγίζει τίποτα;

Μπορεί λοιπόν ο καταναλωτής σε αυτό το πλαίσιο να θεωρεί πως τα ανοιχτά μαγαζιά την Κυριακή είναι μια ευκαιρία να ψωνίσει; Όχι

Κανείς δεν μπορεί να είναι καταναλωτής την Κυριακή. Την μέρα αυτή σεβόμαστε τον εργαζόμενο. Γιατί οι αγορές των καταναλωτών την Κυριακή προσδίδουν κέρδος στις επιχειρήσεις και είναι αυτές που θα μετατρέψουν σε ύστερο χρόνο τον καταναλωτή σε εργαζόμενο αν δεν υπάρξει μηδενική ανοχή στην παρούσα συγκυρία. Με το να δίνει αυτός που ψωνίζει τα λεφτά του την Κυριακή δεν κλέβει απλά τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο του εργαζόμενου, αλλά ανοίγει το δρόμο για την κλοπή και του δικού του ελεύθερου χρόνου, καθώς η δουλειά την Κυριακή για όλους τους κλάδους δεν μοιάζει πια μακρινός εφιάλτης αλλά σκοτεινό παρόν.

Ποτέ δουλεία την Κυριακή- Αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς

Προτάσσουμε λοιπόν την κατάργηση της κυριακάτικης εργασίας και όπλα μας απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο έχουμε την ταξική αλληλεγγύη την αξιοπρέπεια και την οργάνωση στους χώρους δουλειάς. Γιατί για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας μόνος τρόπος είναι η συλλογική διεκδίκηση και τα αυτοοργανωμένα σωματεία βάσης , όπου εργαζόμενοι ισότιμα μάχονται ενάντια στον τρόμο της εργασιακής ανασφάλειας. Ο ελεύθερος χρόνος άλλωστε δεν είναι μόνο για ξεκούραση αλλά και ευκαιρία για συλλογικούς αγώνες.

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ-ΔΕ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 20 Ιούλιος 2014 13:28
 
1 Μάη 2014 PDF Εκτύπωση E-mail

1η ΜΑΗ

Τώρα πια τα κούφια όνειρα και οι ρητορείες για έναν θαυμαστό κόσμο, όπου ο καθένας μπορεί να γίνει αυτό που θέλει και να κατέχει ό,τι θέλει, να έχει ένα μεγάλο σπίτι και ένα γρήγορο αυτοκίνητο, ήρεμη ζωή και ακριβές διακοπές, ή ακόμα και να γίνει αφεντικό των πρώην συναδέλφων του, καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Μια ολοκληρωτική απογύμνωση του υπάρχοντος δείχνει την πραγματική βαρβαρότητα που έκρυβε καλά αυτό το σύστημα. Και τώρα που το περιτύλιγμα αφαιρέθηκε μπορούμε με άνεση να δούμε τι ήταν αυτό που ήθελαν να μας ταΐσουν και το κατάφεραν καλά. Ήθελαν να συνδέσουμε τη μοίρα μας με την μοίρα της εταιρίας ή του μαγαζιού που δουλεύουμε, να επιθυμούμε την προκοπή του αφεντικού άρα και την δική μας, να μην μιλάμε για τυχοδιωκτισμό των αφεντικών, όταν η επιχείρηση πάει να κλείσει, αλλά για δικιά μας χαμηλή παραγωγικότητα. Να γυρίζουμε το κεφάλι αλλού και να σφυρίζουμε, λες και αυτό που βιώνει όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας, εμάς θα μας προσπεράσει.

Τα αφεντικά φρόντισαν να προδιαγράψουν την μοίρα μας όλα τα προηγούμενα χρόνια και σήμερα Array Array να είναι πιο εύκολο για αυτούς να κάνουν ό,τι θέλουν, πράγμα για το οποίο ευθυνόμαστε εμείς οι ίδιοι. Επειδή βγάλαμε από το λεξιλόγιό μας λέξεις και προτάσεις όπως διεκδίκηση, αγώνας, άγρια απεργία, τάξη, εκμετάλλευση. Είμαστε εργάτες/τριες όμως και στην μοίρα δεν πιστεύουμε γιατί εμείς ήμασταν, είμαστε και θέλουμε να είμαστε αυτοί που παράγουν τα πάντα και επομένως εμείς θα καθορίσουμε την εξέλιξη μας χωρίς κανέναν κομματικό ή συνδικαλιστικό βραχνά από πάνω μας, απόλυτα χειραφετημένα.

Έχουν περάσει 128 χρόνια από την πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο όπου πάνω από 65.000 εργάτες απεργούσαν για μείωση της εργάσιμης μέρας σε οκτάωρο και σήμερα το οκτάωρο δεν έχει καθιερωθεί. 126 χρόνια πριν απεργούσαν για να εναντιωθούν στις ταπεινώσεις, στα αμέτρητα πλήγματα και τις αμέτρητες αδικίες, στην δυστυχία και στην αδηφάγα φάρα, τους κοπρίτες και κλέφτες «αφέντες» τους.

Εκείνοι οι αναρχικοί εργάτες όμως που τους στείλανε στην κρεμάλα και όλοι οι απεργοί γνώριζαν το πιο σημαντικό. Ότι είναι εργάτες. Χρειαζόμαστε να οραματιστούμε ξανά το συλλογικό όνειρο, να σπάσουμε τα δεσμά της ιδιωτικής μιζέριας και να τη μετουσιώσουμε σε συλλογική χαρά. ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ/ΤΡΙΕΣ,
  • ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ
  • ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ- ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ/ΔΕΝ ΑΝΑΘΕΤΟΥΜΕ
  • Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
  • ΚΙΝΟΥΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
  • ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ 1ΜΑΗ, 10:00, ΚΑΜΑΡΑ

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 30 Απρίλιος 2014 19:34
 
9 Απρίλη PDF Εκτύπωση E-mail

9 Απρίλη

«Γενική Απεργία» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ

Εδώ και αρκετά χρόνια πια έχει μονιμοποιηθεί η κατάσταση «εξαίρεσης» την οποία ζούμε. Οι κυβερνώντες έχουν πετάξει τις μάσκες της δικής τους αστικής νομιμότητας και ολοκληρώνουν την επέλαση εναντίον μας, εναντίον της εργαζόμενης τάξης. Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε τελευταία μειώνει ακόμα παραπάνω τους μισθούς και κουρελιάζει το σύνολο των κατακτήσεων της εργατικής τάξης. Το πηγάδι μοιάζει να μην έχει πάτο. Πολλοί κλάδοι εργαζομένων βρίσκονται εδώ και μήνες σε κινητοποιήσεις και απεργίες, στην προσπάθειά τους να περισώσουν τις θέσεις εργασίας τους και μια στοιχειωδώς αξιοπρεπή επιβίωση. Η απάντηση του κράτους σε κάθε εργατικό και κοινωνικό αγώνα είναι η λυσσαλέα καταστολή. Η ατζέντα της κυβέρνησης συνδυάζει ακραίο νεοφιλελευθερισμό στην οικονομία και ακροδεξιά – φασίζουσα πολιτική στο κράτος. Μια δικτατορία με τα όλα της.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα ζόφου και εξαθλίωσης, η ΓΣΕΕ ύψωσε το ανάστημά της και ….κήρυξε μια 24ωρη απεργία. Ακολούθησε, συναγωνιζόμενη σε αγωνιστικότητα, και η ΑΔΕΔΥ.

 Η στάση των τριτοβάθμιων συνδικάτων (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ), με τη δουλοπρέπεια, την ηττοπάθεια, τον κομματισμό και το γραφειοκρατικό τους χαρακτήρα πλησιάζει στο να πετύχει αυτό που ήταν εξαρχής ο σκοπός τους. Να ξεφτιλίσουν στα μάτια των εργαζομένων το συνδικαλισμό συνολικά, αποδυναμώνοντας τον. Είναι τεράστια η υπηρεσία που παρέχουν στους κομματικούς τους προϊσταμένους.

Το ζήτημα για μας είναι να μη φάμε το παραμύθι. Η επίθεση κράτους και κεφαλαίου είναι συνολική αλλά επικεντρώνεται στην εξευτελιστική υποτίμηση της εργασίας μας και όλων των κοινωνικών παροχών που συνδέονται με την αξιοπρεπή επιβίωσή μας. Και την απάντηση σε τέτοιου είδους επίθεση μπορούμε να τη δώσουμε μόνο οργανωμένοι/-ες στη βάση της ιδιότητάς μας ως εργαζομένων. Δεν είμαστε ούτε «πολίτες», ούτε «λαός» γενικώς και αορίστως. Είμαστε αυτοί/-ες που παράγουν όλο τον κοινωνικό πλούτο και πρέπει να απαιτήσουμε συλλογικά όλα όσα μας ανήκουν. Ζωή με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία.

Στις 9 Απρίλη απεργούμε.

Δεν πάμε στη δουλειά τη μέρα της απεργίας.

Γιατί τη μέρα εκείνη δε θέλουμε να λείπουμε απ’ το δρόμο.

 Εκεί και στους χώρους δουλειάς συναντάμε τους συναδέλφους μας για να ξαναφτιάξουμε απ’ την αρχή τα σωματεία μας, χωρίς κόμματα και διοικητικά συμβούλια, ξηλώνοντας τις ξεπουλημένες γραφειοκρατικές ηγεσίες. Μόνο έτσι θα κηρύξουμε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ από τα κάτω, για να πάρουμε πίσω όσα μας ανήκουν, τη ζωή που μας κλέβουν.


συγκέντρωση και πορεία, 10:30, πλατεία αγίας σοφίας



Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 08 Απρίλιος 2014 21:37
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 8 από 21