Menu

Επόμενη εκδήλωση


Notice: Undefined variable: nE_venue_image in /home/esethess/public_html/modules/mod_nextevent/mod_nextevent.php on line 158
????????? ??? ????????????
on 04-07-2017 at 20:30
at Ελευθεριακός Χώρος Sabot
takes place in
5 days 7 hours 35 minutes
Πρόσθετα

Ημερολόγιο

<<  Ιούνιος 2017  >>
 Δ  Τ  Τ  Π  Π  Σ  Κ 
   
  

ΚΑΜΠΑΝΙΕΣ

Διαφήμιση
Διαφήμιση

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Διαφήμιση
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης
Το κόστος τους οι ζωές μας! ΕΣΕ Εκπαιδευτικών PDF Εκτύπωση E-mail

Το κόστος τους οι ζωές μας!

Τα τελευταία χρόνια η ειδική αγωγή έχει γίνει το πειραματόζωο της εκπαίδευσης

εις βαρος των εργαζομένων, των μαθητών ,των γονιών.'Ολα τα προηγούμενα

υπουργεία και το τωρινό κοροιδέυουν με υποσχέσεις διορισμού ,δημιουργούν

και συντηρούν την επισφάλεια της εργασιακής συνθήκης της αιώνιας

αναπλήρωσης. Με αυτό τον τρόπο είναι οι υπεύθυνοι της ποιοτικής έκπτωσης

της παρεχόμενης εκπαίδευσης και της εργασιακής ομηρίας όσων την

πραγματοποιούν.

Κάθε χρόνο οι μαθητές με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες δεν

έχουν σταθερό περιβάλλον , σταθερό δάσκαλο και διακόπτεται συνέχεια το

οποιοδήποτε εκπαιδευτικό πρόγραμμα τους αφορά. Τα κενά (σε πρωτοβάθμια

και δευτεροβάθμια) ψαλιδίζονται σε πλήρη εξάρτηση με τις οικονομικές

πολιτικές. Άδειες , ασφάλιση , κοινωνικές παροχές ,επίδομα ανεργίας όλα

εναρμονίζονται με το κόστος που θα έχει στο κράτος οι εργαζόμενο του.

Το σχολείο μετατρέπεται σε μια επιχείρηση κερδοφορίας και ανταγωνιστικότητας

χάνοντας ολότελα τον όποιο παιδαγωγικό χαρακτήρα του είχε απομείνει.

Στην ειδική αγωγή η τελευταία επίθεση ,ένα ακόμη οικονομικό πείραμα έχει

αφετηρία τον περασμένο Αύγουστο όταν το υπουργείο με το νόμο .........

καταργεί εργασιακές θέσεις όπως π.χ. Ο υπεύθυνος του ολοημέρου με συνέπεια

στην αλλαγή του ωραρίου.Στον ξαφνικό όγκο των υπεράριθμων δασκάλων

απαντά με λύσεις μπακάλη στέλνοντας τους να αναπληρώσουν ώρες

ειδικοτήτων και φυσικά της ειδικής αγωγής. Έτσι ξαναγυρίζομαι πολλά χρόνια

πίσω τότε που ο δάσκαλος ήταν ταυτόχρονα εικαστικός, θεατροπαιδαγωγός,

ειδικός παιδαγωγός και γυμναστής. Ιδιαίτερα εκεί που δεν έχουν γίνει ποτέ

μόνιμοι διορισμοί όπως ο χώρος της ειδικής αγωγής η εκμετάλλευση των εν

λόγω κενών σε τμήματα ένταξης και παράλληλης στήριξης εύκολα γίνονται

ώρες συμπλήρωσης.Άλλωστε τα κενά κοσκινίζονται δια χειρός των διευθύνσεων

και παραμένουν πολλές φορές επτασφράγιστο μυστικό η κατανομή τους.

Την Τετάρτη 29/3 με συνοπτικές διαδικασίες το υπουργείο σε ρυθμούς

αξιολόγησης και δια- πραγμάτευσης με τους θεσμούς ψήφισε την τροπολογία

με την οποία αφενός όσοι έχουν οποιαδήποτε εξειδίκευση στην ειδική αγωγή

(σεμινάρια , μεταπτυχιακά κ.λ.π) μπορούν να ελπίζουν για μια θέση στο

σχολείο.

Άλλωστε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Ας πεθάνει πρώτα όμως η αξιοπρέπεια.

Η μοριοδότηση είναι η συνταγή για να είναι όλοι ευχαριστημένοι χωρίς κόστος.

Άραγε είναι “πρόβλημα” το μεταπτυχιακό? Είναι “πρόβλημα” η γνώση? Είναι

“πρόβλημα” η ανάγκη για εργασία ? Σίγουρα όχι.

Το “πρόβλημα” είναι πως εδώ και αρκετά χρόνια έχουν δημιουργηθεί δημόσια

παιδαγωγικά τμήματα πανεπιστημιακά με στόχο την κάλυψη θέσεων στην ειδική

αγωγή με αποφοίτους με προπτυχιακό τίτλο σπουδών . Αυτό δεν μπορεί να είναι

διαπραγματεύσιμο τα επαγγελματικά δικαιώματα που κατοχυρώνει το πτυχίο δε

μπορούν να μοριοδοτούνται για κάποιον και για κάποιον άλλο όχι (οι δάσκαλοι

της ειδικής αγωγής δε μπορούν να συμπεριληφθούν στους πίνακες της γενικής

αγωγής). Οι οποιασδήποτε αμφισβητήσεις ας αναρωτηθούν τον τρόπο που

διορίζονταν καθηγητές και δάσκαλοι όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν . Οι κορόνες για ισονομία ηχούν κακόφωνα

καθώς η εμπορευματοποίηση δείχνει το δρόμο. Η εξαγορά μεταπτυχιακών

κόστους από 2.000 εως 10.000 ευρω χωρίς επιστημονικά κριτήρια θέτει

ταξικούς φραγμούς σε όσους γίνονται χρήστες της ειδικής αγωγής και πελάτες .

Οδηγεί φυσικά σε μια εκπαίδευση χωρίς δικαιώματα χωρίς παιδαγωγική

συνέπεια , χωρίς συνδικαλιστικές διεκδικήσεις με πρώτη ανάγκη την

συμπλήρωση προυπηρεσιας , τη σύμβαση που θα διεκπεραιώνει και δε θα

γίνεται πονοκέφαλος του υπουργείου. Εύκολο , ευέλικτο δυναμικό.

Ευθύνη σε αυτή την κατάντια έχει και το ΙΕΠ με τους σχολικούς συμβούλους

ωφελούμενους επιμορφωτές που θα αναλάβουν να κοινωνήσουν τα “προσόντα

ειδικής αγωγής” σε δασκάλους με ανάγκη κάλυψης ωραρίου.

Τα παραμάγαζα της εκπαίδευσης δεν έχουν τελειωμό.Σεμινάρια που

ξαναέρχονται στην αγορά και ιδιώτες που εγγυόνται την πλήρωση θέσεων

παράλληλης στήριξης.

Όσοι βέβαια πιστεύουν πως οι αλλαγές δεν τους φωτογραφίζουν έχουν

διαχωρίσει τον εαυτό τους απο την μαχόμενη εκπαιδευτική κοινότητα. Ο

γραφειοκρατικός συνδικαλισμός έδειξε τα όρια του καθώς ξεμπροστιάζεται με

την αναποφασιστηκότητα του, προσπαθώντας να χαιδέψει τα αυτιά “νέων”

συναδέλφων. Είναι εκείνος πο όλα αυτά τα χρόνια δημιοργεί διαφορετικές

ταχύτητες στην εκπαίδευση, εκπροσωπεί υπουργεία και πολιτικές που δε

συμπεριλαμβάνουν τον κόσμο της δουλειάς. Σέρνονται από αιτήματα συλλόγων

χωρίς να τους ενδιαφέρει εν τέλει η σχολική πραγματικότητα θεωρώντας τους

συναδέλφους αριθμούς. Μπορούμε και θέλουμε να τον ανατρέψουμε.

Σε επιθέσεις που έχουν στόχο τα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα , σε επιθέσεις

που στοχοποιούν ευαισθητά για εμάς κομμάτια της κοινωνίας όπως το

αναπηρικό κίνημα, τους πρόσφυγες και όσους θυματοποιούνται απο τέτοιες

πολιτικές δεν θα είναι μόνοι.

Να σταματήσει η ελαστικοποίηση της εργασίας μας , των ζώων μας!

Μόνιμοι και μαζικοί διορισμοί!

Όχι στο σχολείο της αγοράς , της αμάθειας!

Για ένα σχολείο της χειραφέτησης!

Θέλουμε ένα δημόσιο και δωρεάν. Ένα σχολείο για όλους. Ένα σχολείο της

ισότητας , της αλληλεγγύης χωρίς εθνικές , φυλετικές , έμφυλες διακρίσεις.

Σχολείο χωρίς εξαθλίωση , απαξίωση , ανέχεια και ανεργεία.

 

ΕΣΕ Εκπαιδευτικών

 
2017 04 Ποτέ δουλειά την Κυριακή PDF Εκτύπωση E-mail

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος  μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο φετινός χειμώνας είχε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 9 Απριλίου, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο εμπόριο να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/4

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10:30

ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΠΟΡΕΙΑ 12:00

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 
Εργατικό "Ατύχημα" στο εργοτάξιο του Μετρό στη Καλαμαριά PDF Εκτύπωση E-mail
Πόσο ακόμα αίμα εργατών για τα κέρδη των αφεντικών;

Τη Δευτέρα 13-3-17 ένας ακόμα νεκρός εργαζόμενος προστέθηκε στη λίστα των νεκρών της τάξης μας. Ένας 50χρονος χειριστής γερανοφόρου οχήματος προσπάθησε να σηκώσει άλλο όχημα με αποτέλεσμα ο γερανός να ανατραπεί και ο ίδιος να χάσει τη ζωή του. Δεν είναι το πρώτο ατύχημα στα εργοτάξια του μετρό στη Θεσσαλονίκη, ούτε και το πρώτο θανατηφόρο. Το 2009 άλλος ένας εργάτης σκοτώθηκε. Άλλωστε και οι εργάτες στο μετρό της Αθήνας είχαν πληρώσει κι αυτοί το δικό τους φόρο αίματος.

Το “ατύχημα”, όπως τόσα άλλα, είναι ακόμα μια ανθρωποθυσία στον βωμό του κέρδους των αφεντικών. Μια ζωή θα είχε σωθεί αν η εταιρία “Αττικό Μετρό” είχε, όπως είναι υποχρεωμένη, τον υπέυθυνο ασφαλείας παρόντα κάθε φορά που πρόκειται να γίνει μια επικίνδυνη εργασία. Και όχι έναν οποιονδήποτε εργαζόμενο που τυπικά βαφτίζεται ως υπέυθυνος ασφαλείας, άλλα έναν άνθρωπο εξειδικευμένο για αυτή τη δουλειά. Αξίζει να αναρωτηθούμε γιατί μια εταιρία που αναλαμβάνει ένα δημόσιο έργο τεραστίων διαστάσεων δεν μπαίνει στα έξοδα να προσλάβει ειδικούς για την ασφάλεια των εργαζομένων. Μήπως η ζωή και η υγεία των εργαζομένων είναι παθητικό στον ισολογισμό;

Το “ατύχημα”, όπως τόσα άλλα, θα είχε αποφευχθεί αν η εταιρία έμπαινε σε έξοδα ώστε να μισθώσει έναν γερανό μεγαλύτερο και καταλληλότερο για τις εργασίες που απαιτούνται. Οι εργοδότες σε κάθε δουλειά προσπαθούν να περιορίσουν στο ελάχιστο το κόστος, ιδιαίτερα όταν αφορά την ασφάλεια της εργασίας. Ταυτόχρονα, οι ρυθμοί της δουλειάς γίνονται ταχύτεροι, η ένταση μεγαλώνει και τα κέρδη, που τα αφεντικά κλέβουν από τους εργάτες, συσσωρεύονται. Έτσι λειτουργεί η αγορά και η ανθρώπινη ζωή δεν είναι έχει καμιά σημασία στην εξίσωση αυτή.

Είναι πολλοί οι καλοθελητές οι οποίοι ρίχνουν την ευθύνη για το “ατύχημα”,όπως σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, σε αμέλεια του ίδιου του εργαζόμενου. Δυστυχώς υπάρχουν και αφελείς εργαζόμενοι που υιοθετούν αυτό το σκεπτικό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι είναι κατάκτηση της εργατικής τάξης ΟΛΑ ΤΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ να χαρακτηρίζονται “εργατικά ατυχήματα”, με ό,τι σημαίνει αυτό για την ποινική ευθύνη και την αποζημίωση των θυμάτων και των οικογενειών τους. Και αυτό γιατί όλα τα “ατυχήματα” στην εργασία οφείλονται στην παραβίαση των κανόνων ασφαλείας, στην εντατικοποίηση και στην εξάντληση των εργαζομένων. Γι' αυτό όλα τα ατυχήματα στην εργασία είναι δολοφονίες των αφεντικών.

Να μην αφήσουμε όσα έχουμε κερδίσει με αγώνες να πάνε χαμένα.

 

Οργανωνόμαστε στους χώρους δουλειάς από τα κάτω, χωρίς εργατοπατέρες και τσιράκια των αφεντικών, για να απαιτήσουμε τα αυτονόητα: ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ωράρια και μεροκάματα, τήρηση των κανόνων ασφαλείας, καμία ανοχή στην αυθαιρεσία των αφεντικών. Ως την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς.

Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 18 Μάρτιος 2017 19:06
 
Νεκρός 22χρονος εργαζόμενος στα Mikel PDF Εκτύπωση E-mail

Νεκρός 22χρονος εργαζόμενος

…και στα Μikel τα αφεντικά δολοφονούν εργάτες

Την Παρασκευή 10 Μάρτη, έχασε τη μάχη για τη ζωή ο 22χρονος, που δούλευε ως διανομέας στο κατάστημα της επιχείρησης «Mikel» στον Κολωνό της Αθήνας. Ο εργαζόμενος είχε τραυματιστεί σοβαρά την Πέμπτη 2 Μάρτη στη βάρδια του, και νοσηλευόταν μέχρι τις 10/3 σε κρίσιμηκατάσταση, αλλά δυστυχώς υπέκυψε στα τραύματα του.

Ως εργατική συλλογικότητα γνωρίζουμε πολύ καλά τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στους χώρους εργασίας αφού για κάθε αφεντικό, μικρό ή μεγάλο, στόχος είναι να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του, με κάθε τίμημα , ακόμα και με τη ζωή των ίδιων των εργαζομένων. Η συγκεκριμένη αλυσίδα βέβαια, μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν με τις εργασιακές συνθήκες που επιβάλλει.

Εργαζόμενες στο τμήμα παραγωγής έχουν καταγγείλει ότι δεν τηρούνται ούτε οι στοιχειώδεις όροι εργασίας - υπερεργασία, κλεμμένα ένσημα, υπογραφή 4ωρων συμβάσεων ενώ εργάζονταν για 8ωρο και φυσικά ούτε λόγος για προσαύξηση σε νυχτερινή και κυριακάτικη εργασία. Αξιοσημείωτα είναι και τα ιδιωτικά συμφωνητικά που βάζουν τους εργαζόμενους να υπογράψουν, στα οποία υπάρχουν περίεργες ρήτρες αλλά και υποχρέωση καταβολής από τον εργαζόμενο πολλών χιλιάδων ευρώ ως αποζημίωση, αν για ένα χρόνο μετά την απόλυση, ή την αποχώρηση τους, εργαστούν σε άλλη επισιτιστική επιχείρηση, ή εάν συγγενής τους α’ βαθμού εργάζεται σε άλλη εταιρία του είδους. Να επισημάνουμε μέσα σε όλα αυτά, ότι δεν κάνουμε λόγο για μια οποιαδήποτε επιχείρηση αλλά για μια από τις μεγαλύτερες αλυσίδες καφεστίασης στην Ελλάδα (σήμερα λειτουργούν 129 καταστήματα).

O θάνατος του 22χρόνου εργαζόμενου δεν αποτελεί απλά ένα εργατικό ατύχημα ή μια «άτυχη στιγμή», αλλά μία ακόμα εργοδοτική δολοφονία στο βωμό του κέρδους των αφεντικών, που έρχεται να προστεθεί στη μεγάλη λίστα των καταγεγραμμένων και μη εργατικών “ατυχημάτων” (μόλις πριν 3μήνες, έπεσε νεκρή εργαζόμενη από έκρηξη στα Everest και ένας διανομέας στη Speedex). Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας αποτελούν περιττό κόστος για τα αφεντικά, ενώ οι συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης και απασχόλησης σε δύο ή τρία πόστα ταυτόχρονα αποτελούν τον κανόνα.

Ένας άνθρωπος στην εντατική ή νεκρός δεν μετράει για αυτούς μπροστά στα κέρδη τους!

Η εργοδοτική αυτή δολοφονία δεν θα είναι η τελευταία εάν ως εργατικό κίνημα δεν δώσουμε μαζικά την απάντησή μας, αν δεν υπερασπιστούμε και δε διεκδικήσουμε τα εργατικά μας συμφέροντα, αν δεν αντισταθούμε στην υποτίμηση της εργασίας μας και της ίδιας μας της ζωής.

Απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστε στα σωματεία μας και στους χώρους δουλειάς.

Κανένας εργαζόμενος δεν είναι αναλώσιμος.

Να μη γίνουμε θυσία στο όνομα της κερδοφορίας.

 

Να γίνουμε απειλή για τα αφεντικά.


Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 13 Μάρτιος 2017 01:51
 

Notice: Undefined variable: finalStyle in /home/esethess/public_html/plugins/content/joomslide.php on line 613
Στο σχολείο που θέλουμε, το δημόσιο σχολείο της χειραφέτησης, κανένα παιδί δεν περισσεύει PDF Εκτύπωση E-mail
Κλαδικές - εκπαιδευτικών

“[...] ένα σχολείο της χειραφέτησης [...] θα έχει σκοπό να βγάλει απ' τα κεφάλια των ανθρώπων ό,τι τους διχάζει (θρησκεία, ψεύτικες ιδέες για την ιδιοκτησία, την πατρίδα, την οικογένεια κλπ) για να κατακτήσουν την ελευθερία.”

Φρανσίσκο Φερρέρ, αναρχικός παιδαγωγός, ιδρυτής του Μοντέρνου σχολείου

Στην αρχή ήταν ένα πράστιο της Θεσσαλονίκης, ύστερα ένα χωριό στην Ήπειρο, τώρα μια μικρή πόλη της Ημαθίας. Ποια θα είναι η επόμενη μικρή ή μεγάλη τοπική κοινωνία που θα ξεράσει το ρατσιστικό της δηλητήριο σε βάρος των παιδιών των προσφύγων; Ποιοι θα είναι οι επόμενοι νυκοκυραίοι που θα φοβηθούν τον συγχρωτισμό των βλασταριών τους στο σχολείο με παιδιά που έφυγαν από εμπόλεμες ζώνες, διέσχισαν τη θάλασσα και βρέθηκαν να ζητούν άσυλο στοιβαγμένα στα στρατόπεδα εξαθλίωσης του πολιτισμένου κόσμου μας; Και πότε όλοι οι υπόλοιποι, όσοι αντιλαμβανόμαστε ότι ο εχθρός είναι αλλού, θα τους κλείσουμε οριστικά πίσω στις τρύπες τους;

Array Array


Σαν να μην έφταναν όλοι αυτοί, ακόμα και κάποιοι δάσκαλοι, η ντροπή του κλάδου, διατυμπανίζουν τις φασιστικές τους αντιλήψεις, κατεβαίνοντας για δεύτερη φορά σε συνδικαλιστικές εκλογές με εθνικιστικά ψηφοδέλτια που στηρίζονται ανοιχτά από τη χ.α.

Την ίδια στιγμή που η κρίση έγινε ευκαιρία για τα αφεντικά και το κράτος να ισοπεδώσουν τις εργατικές κατακτήσεις των τελευταίων 100 χρόνων, οι ρατσιστικές και φασιστικές αντιλήψεις διαχέονται σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, ξυπνώντας τα πιο αντιδραστικά και χυδαία ένστικτα. Ο κοινωνικός εκφασισμός βολεύει τα αφεντικά, αφού κάποιοι άλλοι, οι πιο αβοήθητοι και κατατρεγμένοι, στοχοποιούνται ως υπέυθυνοι για τα κοινωνικά δ

εινά. Οι διαχωρισμοί με βάση το έθνος, τη φυλή, τη θρησκεία, τη σεξουαλική ταυτότητα είναι κατασκευασμένοι από τις εξουσίες ώστε να ξεχνάμε τη μόνη πραγματική σύγκρουση, την ταξική, τη σύγκρουση των εκμεταλλευόμενων με τους εκμεταλλευτές τους.

Η αριστερή κυβέρνηση, απ' τη μεριά της, όχι μόνο δεν συγκρούεται με τον ρατσιστικό οχετό των νυκοκυραίων, αλλά δείχνει να καθοδηγείται απ' αυτόν ως προς τις αποφάσεις που λαμβάνει. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς την απόφαση τα παιδιά των προσφύγων να αποκλείονται από τη φοίτηση τόσο στο κλασικό όσο και στο ολοήμερο πρόγραμμα των δημοτικών σχολείων και να πετιούνται μετά τις 4 το απόγευμα, σε τάξεις που προορίζονται μόνο γι' αυτά ή ακόμα και μέσα στους καταυλισμούς, με δασκάλους συμβασιούχους και επισφαλείς, που θα προσλαμβάνονται μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων και Μ.Κ.Ο.;

Έχουμε συνείδηση ποιος είναι ο ταξικός εχθρός και ποιος μπορεί να γίνει σύντροφος στον αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Με τους μετανάστες είμαστε μαζί σ' αυτόν τον αγώνα. Θα αγωνιστούμε μαζί και για πλήρη πρόσβαση όλων των παιδιών στα δημόσια σχολεία, μαζί με όλα τα παιδιά, με μόνιμους δασκάλους και όση βοήθεια χρειαστεί για την εκμάθηση της γλώσσας και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών τους. Για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης όσο καιρό επιλέγουν ή είναι αναγκασμένοι να μείνουν εδώ.

Στο σχολείο που θέλουμε, το δημόσιο σχολείο της χειραφέτησης, κανένα παιδί δεν περισσεύει.

 

ΕΣΕ Εκπαιδευτικών

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 10 Ιανουάριος 2017 10:02
 
Περισσότερα Άρθρα...
« ΈναρξηΠροηγούμενο12345678910ΕπόμενοΤέλος »

Σελίδα 2 από 21